Muszę tu dorzucić pewne zastrzeżenie. W opisach zbliżonych przypadków, gdzie ktoś słyszał dźwięki z zamkniętej przestrzeni, często okazywało się że sam akt wejścia do środka nie kończył zjawiska, ale zmieniał jego formę. Idzi, czy miałeś kiedykolwiek odczucie że ta muzyka jest skierowana do ciebie, czy raczej że po prostu ją słyszysz, jakbyś był przypadkowym świadkiem?
@Zenobia to jest bardzo trudne pytanie i nie jestem pewien czy umiem na nie odpowiedzieć. Czasem czuję że ona gra niezależnie ode mnie. Ale ten jeden raz z broszką w dłoni, to było inaczej. Jakby ktoś wiedział że tam jestem.
To co Idzi teraz opisuje jest ważne. Zmiana charakteru odczucia przy kontakcie z broszką może sugerować że przedmiot działa jak swego rodzaju klucz, nie do piwnicy oczywiście, ale do relacji z tym co tam jest. Pytanie do Idziego, czy broszka za każdym razem była ciepła w dłoni, czy zimna, czy temperatura była w ogóle wyczuwalna?
@Anusia67 nie myślałem o tym. Chyba nie zwracałem uwagi na temperaturę. Następnym razem sprawdzę, ale teraz jak próbuję sobie przypomnieć, to nic konkretnego.
A można w ogóle pytać o takie szczegóły jak temperatura jak się nie wie na co zwracać uwagę? Bo obawiam się że Idzi teraz gdy wie o czym myśleć, to każde ciepło albo zimno zinterpretuje jako znak. Jak to się robi żeby to było miarodajne?
@Tymianka to jest dokładnie ten problem który podnosiłam wcześniej przy pomyśle z notowaniem. Świadomość tego czego szukasz zmienia twoje odczucia. Nie ma na to idealnego sposobu, ale można próbować notować wszystko po fakcie, bez oceniania w trakcie. Idzi mógłby po każdym siedzeniu z broszką zapisać co pamiętał, nie co czuł że powinien czuć.
Zgadzam się z Brzoskwinką, ale chcę wrócić do czegoś innego. Idzi powiedział że ten raz z broszką w dłoni i mocniejszą muzyką to był jeden konkretny wieczór. Czy coś się wtedy działo poza tym, jakiś szczególny dzień, rocznica, coś rodzinnego? Bo broszka otwiera się przy ważnych chwilach emocjonalnych i zastanawiam się czy tamten wieczór też miał jakieś tło.
@Dzidka81 o tym nie myślałem, ale teraz jak pytasz to sobie przypominam że to był mniej więcej czas kiedy minęła rocznica śmierci taty. Nie dokładna data, ale gdzieś w tym tygodniu. Przypadek?
Nie nazwałabym tego przypadkiem. To bardzo wyraźny moment emocjonalny i przy takich chwilach wrażliwość na tego rodzaju sygnały bywa znacznie większa. Moja babcia zawsze mówiła że żałoba to okno, nie ściana.
@Melania71 ale to też zmienia perspektywę na broszkę. Jeśli tata był łącznikiem między Idzim a dziadkami, od których pochodzi broszka, to tej nocy mogło być kilka warstw jednocześnie. Idzi, czy tata miał jakiś stosunek do tej broszki? Czy ją znał, trzymał, nosił przy sobie?
@Pytia tata na pewno ją znał, pamiętał że mama ją miała. Ale czy ją trzymał, tego nie wiem. Nie rozmawialiśmy o niej za życia. Żałuję teraz że nie pytałem.
Nie chcę być nie na miejscu, ale zaczynam się zastanawiać czy cały ten wątek z broszką i rocznicą śmierci taty nie przesuwa nas za daleko od samej muzyki. Bo na początku był temat o muzyce z piwnicy. Czy te dwie rzeczy na pewno są ze sobą połączone, czy może zbiegły się w czasie i każemy je łączyć?