@Melania70 nie przekreśla, ale zmienia pytanie. Jeżeli rytuał działa na ciebie - uspokaja cię, stabilizuje relację, zmienia sposób w jaki traktujesz zwierzę na co dzień - to działa, tyle że przez ciebie, nie bezpośrednio na nią. Zwierzęta reagują na stan właściciela bardziej niż na cokolwiek innego. Może dlatego twoja kotka siedzi spokojnie - bo ty jesteś spokojna.
Dopiero przeczytałam i utkwiło mi to, że ostatnie takie zaćmienie nad naszą częścią Europy było w 1999. Pamięta ktoś tamto? Mam mgliste wspomnienie okopconego szkiełka nad świeczką, ale byłam wtedy dzieckiem. Zastanawiam się, czy u nas w ogóle jest sens kombinować z obserwacją, skoro to ma być nisko o zachodzie — czy raczej to temat pod wyjazd. I czy częściowe ma w sobie to samo, co całkowite.
@Caroletta 1999 pamiętam, też był sierpień, dokładnie jak teraz — całe podwórko z okopconymi szkiełkami, dziś by za to ktoś po oczach dostał. Energia? Zaćmienie to nów dociśnięty do końca, a nów nie jest od wielkich akcji, tylko od cichego startu. Sam nic wtedy nie „robię", notuję, co mi chodzi po głowie, i zwykle parę dni później ma to ręce i nogi.
@Froen no nie wiem, dla mnie to napewno najmocniejszy moment w roku i szkoda go zmarnować na samo siedzenie. Jak niebo robi sie ciemno jak w nocy w środku dnia, to grzech nie zrobić porzadnej manifestacji. Energia leży na ulicy conajmniej od kilku dni przed.
Mnie rozkłada nie samo zaćmienie, tylko te kilka dni przed. Robię się rozdrażniona, sen siada, stare sprawy wracają do głowy. Zrzucałam to na zmęczenie, aż połapałam, że to akurat te daty. Macie tak samo, czy u mnie to autosugestia, bo z góry wiem, że coś idzie?
@Leonora to nie czysta autosugestia. W tym oknie spiętym z węzłami sporo osób ma gorszy sen i krótszy lont, i potrafi to siąść na kilka dni z każdej strony, nie co do minuty. Inna sprawa, że całość u nas to rzadkość — w ten sam punkt na Ziemi całkowite zaćmienie wraca średnio raz na jakieś trzy i pół wieku. Stąd ten ruch, że ludzie biorą urlop i lecą na Islandię albo do Hiszpanii.