Temat, który od lat jest u mnie na szczycie listy "niedoceniane techniki". Prenatalna syzygia to u Ptolemeusza jedno z pięciu miejsc hyleg - razem ze Słońcem, Księżycem, ascendentem i Punktem Szczęścia. Czyli klasyk uważał to za miejsce życiodajne, nie za ciekawostkę duchową. Dopiero XX wiek zrobił z tego temat o duszy. Oba podejścia są uprawnione, ale warto wiedzieć, z którego się korzysta.
Bonatti szedł dalej niż Ptolemeusz - nazywał prenatalną syzygię "radix nativitatis", czyli korzeniem całego horoskopu. To nie był dodatek, tylko coś w rodzaju fundamentu, na którym dopiero rozciąga się kosmogram. U niego syzygia była "bazą radykalną" - i jeśli była uszkodzona, cała interpretacja nativitas traciła na sile.
Zanim dalej pójdziemy - zasada techniczna dla tych, którzy chcą sprawdzić u siebie. Jeśli Księżyc w twoim horoskopie jest przybywający (między nowiem a pełnią), bierzesz ostatni nów przed urodzeniem. Jeśli ubywający (między pełnią a nowiem) - bierzesz ostatnią pełnię. Nie mieszamy tego losowo. Każdy ma jedno albo drugie, nigdy oba.
@Kobalt Czyli u mnie Księżyc natalny dwa dni po pełni, ubywający - biorę pełnię sprzed tygodnia od urodzenia? Chciałabym to wyliczyć, ale boję się, że pomyliłam coś w rachunku. Jest jakiś darmowy kalkulator, który to robi automatycznie?
@Zorka Astro.com, Astroapp, Solar Fire - wszystkie to robią. W Astroapp jest wprost opcja w menu "Traditions/Prenatal Lunation". Nie musisz liczyć ręcznie. Natomiast interpretacja to już inna sprawa - program wskaże ci stopień i znak syzygii, ale co z tym zrobić, musisz już wiedzieć sama.
Uwaga która wszystkim się przyda - prenatalna syzygia to NIE to samo co prenatalne zaćmienie. Zaćmienie jest szczególnym typem syzygii (nów przy węźle = zaćmienie Słońca, pełnia przy węźle = zaćmienie Księżyca), ale zwykła syzygia dzieje się co dwa tygodnie. Są szkoły, które traktują tylko zaćmienia jako znaczące, inne każdy nów/pełnię.