Przyszła mi do głowy taka refleksja. mówi się przecież że pozytywne myślenie, modlitwa, wiara w dobrą wróżbę, czy w ogóle intensywne skupienie na czymś czego pragniemy, przyciąga to do nas. Jakby podświadomość, z której istnienia nie każdy zdaje sobie sprawę, potrafi przyspieszyć albo wręcz umożliwic spełnienie się danej rzeczy.

Ale co z sytuacją kiedy na początku mamy ten stan mocnej wiary i skupienia, a potem. jakby odpuszczamy. Nie z rezygnacji, ale ze zmęczenia. Ciągłe czekanie i psychiczne staranie kosztuje, więc po prostu zaczynamy normalnie żyć, bez tego usilnego „napalania się”. Nadzieja zostaje, jest jej wciąż sporo, ale nie ma już tego intensywnego ciągłego myślenia. I tu mam pytanie czy taka zmiana stanu umysłu sprawia, że wróżba traci moc? Odwlecze sie w czasie, albo w ogóle nie dojdzie do skutku?

bo z jednej strony słyszę, że trzeba trwać w tej ciągłej wierze i nie odpuszczać. Z drugiej zaś strony inni mówią że najlepiej w pewnym momencie puścić to i zapomnieć, bo jeśli coś ma się zdarzyć to i tak się zdarzy, bez żadnego „nacisku” z naszej strony.

Co Wy o tym sądzicie? 🙂