Czasem trudno wytłumaczyć nagłe uczucie spokoju w chwili napięcia albo intuicję, która w porę każe zawrócić. W wielu tradycjach taki subtelny sygnał przypisuje się aniołowi stróżowi - świetlistej istocie czuwającej nad człowiekiem od narodzin. W nowym artykule zebraliśmy najważniejsze tropy: kim jest anioł stróż, po czym rozpoznać jego obecność i jak nawiązać z nim kontakt.
Cały tekst przeczytasz tutaj: Anioł Stróż - kim jest i jak rozpoznać jego obecność. Zapraszamy do dzielenia się własnymi doświadczeniami w tym wątku.
Ojej, muszę się z Wami podzielić, bo aż mi trochę głupio. Od jakichś dwóch tygodni znajduję białe piórka w najdziwniejszych miejscach - na parapecie, w torebce, wczoraj jedno wpadło mi prosto pod nogi na przystanku. Trafiłam tu z artykułu i strasznie mnie ciekawi, czy to naprawdę może być znak od anioła stróża? 🙂
@Golta Piórka to jeden z tych znaków, o których mówi się najczęściej, więc naprawdę nie masz się czego wstydzić. Ja osobiście patrzę raczej na to, czy coś się powtarza i jak się przy tym czuję. Jak w środku jest spokój, biorę to jako miłe mrugnięcie, a nie dowód na siłę.
No ja tam podchodzę do tego dość sceptycznie. czytałem kiedyś że to głównie psychologia i takie selektywne dostrzeganie, zaczynasz czegoś szukać i nagle widzisz to wszędzie. jak w ogóle odróżnić prawdziwy znak od zwykłego zbiegu okoliczności bo dla mnie to trochę naciągane szczerze mówiąc
@Nibir To akurat bardzo uczciwe pytanie i nie ma co z nim walczyć. Rzecz w tym, że tu nie chodzi o twardy dowód, tylko o relację i wyczucie - powtarzalność, kontekst i ten wewnętrzny spokój, który sygnałowi towarzyszy. Sceptycyzm wcale nie przeszkadza, wręcz pomaga niczego sobie na siłę nie wmawiać.
U mnie zmieniło się coś prostego, odkąd zaczęłam po prostu prosić własnymi słowami zamiast czekać na spektakularny znak z nieba. Częściej łapię takie nagłe, ciepłe poczucie, że nie jestem ze wszystkim sama. Udowodnić tego nie umiem, ale zrobiło mi się z tym po prostu lżej.
Moja babcia całe życie mówiła o aniele stróżu i to od niej nauczyłam się wieczornej modlitewki. Jako dziecko traktowałam to jak zwykły rytuał przed snem, a dziś wracam do tego z zupełnie innym sercem. Ta krótka chwila wyciszenia wieczorem naprawdę dużo mi daje.
No ja tam conieco poczytałem i napewno chórów anielskich jest siedem tak mi się gdzieś obiło o uszy. i chyba anioł stróż to poprostu jeden z tych siedmiu wspólny dla wszystkich nie bo tak to sobie zawsze wyobrażałem
@Dzikitaurus Drobna poprawka, bo warto to mieć poukładane. W klasycznym ujęciu Pseudo-Dionizego chórów jest dziewięć, ułożonych w trzy triady. Zwykłe anioły to najniższy z tych chórów i właśnie stamtąd wywodzą się aniołowie stróże, czyli opiekunowie pojedynczych osób, a nie jeden byt dla wszystkich naraz.
@Dzikitaurus Nie ma się co dziwić, ta siódemka krąży w tylu miejscach, że łatwo ją komuś dopisać. Jak masz chwilę, zerknij do tekstu o hierarchiach anielskich - tam ładnie rozrysowane jest tych dziewięć chórów i gdzie w nich siedzą zwykłe anioły.
O, u mnie akurat znakiem są powtarzające się godziny. Notorycznie łapię 11:11 i 22:22, w pewnym momencie zaczęłam to nawet zapisywać i wow, uzbierało się tego zaskakująco dużo. Czytałam, że takie ciągi liczb też bywają wiązane z aniołami.
@Zorka U mnie na sesjach z kartami anielskimi klientki same z siebie wspominają dokładnie o 11:11, więc wcale mnie to nie dziwi. Traktuję to raczej jako zaproszenie, żeby na moment się zatrzymać i złapać oddech, a nie jako wyrocznię co do przyszłości.
@Shangie Skoro już padły karty anielskie, to dorzucę od siebie jako praktyk. To narzędzie do łagodnej rozmowy z samą sobą i do refleksji, a nie do przepowiadania, co się wydarzy. Wyciągam je wtedy, kiedy ktoś potrzebuje spokojnego drogowskazu, i zawsze podkreślam, żeby zachować odrobinę dystansu.
@Tarotka A czym właściwie różnią się takie karty anielskie od tarota? Zawsze mi się wydawało, że to jedno i to samo, tylko obrazki inne.
@Golta Przekaz jest łagodniejszy i bardziej podtrzymujący na duchu, nie ma tu Wielkich Arkanów ani tej ostrości, którą potrafi mieć tarot. Inny jest też cel: karty anielskie mają dodawać otuchy i kierować ku wyciszeniu, a nie stawiać komuś twarde diagnozy.
Od strony kamieni to ja przy pracy z aniołami lubię celestyn i selenit, kojarzą sie ze spokojem i jasnoscia umyslu. Uzywam ich raczej jako taki punkt skupienia jak siadam do wyciszenia. To ma byc wsparcie a nie warunek, bez intencji sam kamien i tak nic nie zrobi.
@Froen Podpisuję się pod tym że to wsparcie a nie warunek. Podstawą i tak zostaje samo wyciszenie i regularność, kamień czy kadzidło tylko pomagają skupić uwagę. całą robotę robi i tak nasza własna uważność.
No dobra dziewięć chórów zapamietane. ale wogóle to ja myślałem że anioł stróż to poprostu archanioł Michał i że kazdy ma nad sobą tego samego Michała. tez tak nie jest
@Dzikitaurus Tu już trzeba rozdzielić dwie rzeczy, bo to bardzo częste pomieszanie. Archaniołowie to osobny, wyższy chór i działają w sprawach o większym zasięgu - Michał bywa przywoływany jako obrońca, ale nie jest niczyim osobistym opiekunem. Anioł stróż jest przypisany jednej osobie i pracuje cicho, po swojemu. To po prostu dwa różne poziomy.
@Dzikitaurus Dobrze to ujęła przedmówczyni. Najprościej zapamiętać tak: Michał to raczej wielka, zbiorowa obrona, a anioł stróż chodzi krok w krok za jedną osobą. Dlatego jest tyle tych drobnych, prywatnych historii o piórkach czy przeczuciach, bo to opiekun szyty pod jednego człowieka.
Zmienię trochę temat, bo chodzi mi to po głowie. Miałam kiedyś wyjątkowo wyraźny sen, w którym poczułam czyjąś spokojną obecność i obudziłam się bez cienia lęku, za to z dziwną ulgą. Da się w ogóle traktować sny jako wiarygodny kanał, czy lepiej nie przywiązywać do nich wagi?
@Caroletta Sny potrafią być takim kanałem, ale nie każdy sen od razu coś znaczy. Sama prowadzę dziennik snów i dopiero z czasem widać, co się w nich powtarza i co zostawia realny ślad. A jak budzisz się ze spokojem, to już samo w sobie jest niezłym drogowskazem.
@Caroletta Po stronie emocji jest prosta wskazówka. Obecność, którą wiąże się z aniołem, częściej opisywana jest jako spokój i ulga, a nie niepokój. Jeżeli sen męczy albo straszy, to zwykle raczej głowa przetrawia emocje z dnia niż żadne odwiedziny. Twój brzmi bardzo łagodnie.
No muszę przyznać że odkąd tu siedzę i czytam, trochę mi się poprzestawiało w głowie. zacząłem świadomie zwracać uwagę i faktycznie parę razy złapałem takie drobne zbiegi które akurat pomogły w porę. dalej nie wiem czy to znaki ale przestałem to od razu spychać. hmm
To ja wrócę z bardziej przyziemnym pytaniem. Jak najlepiej właściwie poprosić anioła stróża o pomoc? Są jakieś konkretne słowa, czy mówi się zwyczajnie, od siebie?
@Golta Najlepiej właśnie od siebie i szczerze, żadna wyuczona formułka nie zadziała lepiej niż własne słowa. Można poprosić krótko o prowadzenie albo o ochronę w konkretnej sprawie, robić to regularnie i zwyczajnie podziękować za to, co się czuje. Tu prostota i stałość znaczą więcej niż piękne zdania.
@Golta Jak wolisz mieć coś gotowego na początek, podzielę się tym po babci: „Aniele Boży, stróżu mój, ty zawsze przy mnie stój”. Krótkie, spokojne, w sam raz na wieczór. A własne słowa i tak z czasem same przychodzą.
Zauważyłam u siebie jedną rzecz. Odkąd zaczęłam nie tylko prosić, ale i dziękować, znaki jakby się wyostrzyły, a może po prostu więcej ich dostrzegam. Prowadzę taki mały zeszycik i szczerze mówiąc bardzo mi to porządkuje głowę.
@Zorka Zeszyt to naprawde dobry nawyk. ja se przy okazji notuje jeszcze faze ksiezyca jak coś sie pojawia, nie jako dowod tylko zeby po czasie wyłapać własne wzorce. samo zapisywanie juz wycisza.
Dorzucę jeszcze jedno przypomnienie od siebie. Nie warto przypisywać aniołom absolutnie wszystkiego, bo część rzeczy to zwykły przypadek albo nasza własna intuicja i to jest zupełnie w porządku. zdrowy dystans chroni przed doszukiwaniem się znaku na siłę w każdej drobnostce.
No powoli zaczynam łapać o co chodzi. conajmniej jedno wiem chyba na pewno, święto aniołów stróżów jest 2 listopada nie tak jakoś pasuje do tej jesiennej zadumy narazie tak mi się kojarzy
@Dzikitaurus No coś Ty, znowu mieszasz 🙁 2 listopada to Zaduszki, dzień poświęcony zmarłym, a nie aniołom. Wspomnienie Aniołów Stróżów wypada 2 października. Doczytaj może chwilę, zanim rzucisz taką datę, bo potem ktoś to zapamięta na odwrót.
@Dzikitaurus Dorzucę tylko konkret, żeby zostało dobrze: 2 października to naprawdę ładny moment na wdzięczność i chwilę zatrzymania. W artykule jest o tym osobny kawałek, warto tam zajrzeć i zapamiętać sobie tę datę na kolejny rok.
@Dzikitaurus Oj, nie przejmuj się tak, pytałeś w dobrej wierze i o to przecież chodzi. U mnie zresztą 2 października zamieniło się z czasem w mały rytuał - zapalam świeczkę i po prostu dziękuję za miniony rok, zwłaszcza za te momenty „w samą porę”. Nic wielkiego, a zostaje w sercu na długo.
Jak ktoś chciałby coś prostego na ten dzień, to podrzucam pomysł: biała świeca, chwila ciszy i kilka szczerych zdań podziękowania. Bez żadnych rekwizytów i spinania się, cała siła siedzi w intencji i skupieniu.
@Shangie O, to mi się podoba, chętnie spróbuję 🙂 Świeca musi być jakaś konkretna, czy zwykła biała w zupełności wystarczy?
@Golta Zwykła biała spokojnie wystarczy, nie chodzi o żaden konkretny rekwizyt. Płomień jest tylko po to, żeby łatwiej było skupić uwagę. Najważniejsze jest to, co przy nim w sobie zostawisz.
Dobra przyznaję, trochę zmiękłem przez ten wątek 🙂 mam jeszcze takie pytanie, jak odróżnić znaki od anioła stróża od tych które ludzie wiążą ze zmarłymi bliskimi bo to chyba łatwo pomieszać zwłaszcza w gorszym okresie kiedy człowiek za kimś tęskni
@Nibir Najczęściej różnicę czuć w samym „odczuciu”. Sygnały wiązane z aniołem bywają lekkie i jakby neutralne, a znaki od bliskich są bardziej osobiste, nostalgiczne, przyczepione do konkretnego wspomnienia. Jest zresztą osobny tekst o znakach od zmarłych, dobrze go zestawić z tym o aniołach.
@Nibir Pomaga też kontekst i to, z czym akurat przychodzisz. Jeśli myślami jesteś przy konkretnej osobie i nagle pojawia się coś „jej”, to inny trop niż neutralny sygnał w zwykłej, codziennej chwili. Z czasem naprawdę zaczynasz to rozróżniać sam.
Dla chętnych do poczytania mam małą podpowiedź. temat aniołów ma sporo spokojnej, wywazonej literatury, od ujęć czysto religijnych po wspołczesne poradniki. warto zajrzeć w różne strony i wyrobić sobie własne zdanie, zamiast brać jedną wersje na wiare.
Napiszę już całkiem osobiście. Kilka lat temu, gdy moja wnuczka trafiła do szpitala, w tę najtrudniejszą noc poczułam nagły, kojący spokój i taką pewność, że wszystko dobrze się skończy. Nie umiem tego wytłumaczyć i szczerze mówiąc nie muszę. Dla mnie była to opieka, która przyszła dokładnie wtedy, kiedy jej potrzebowałam.
@Leonora Dziękuję, że się tym podzieliłaś, takie chwile zostają w człowieku na zawsze <3 Cieszę się ogromnie, że z wnuczką wszystko dobrze. I właśnie o taki cichy, spokojny rodzaj obecności najczęściej w tym wszystkim chodzi.
Mam jeszcze pytanie zupełnie z innej beczki. Czy to prawda, że małe dzieci „widzą” anioły? Babcie często tak mówią, kiedy niemowlak uśmiecha się nagle do pustego kąta w pokoju.
@Zorka To bardzo popularne, ludowe przekonanie i w tradycji chętnie łączy się je z obrazem aniołów czuwających nad dziećmi. Podchodziłabym do tego z otwartością, ale i spokojem, jako do pięknej intuicji, a nie do twierdzenia, które trzeba komukolwiek udowadniać.
@Zorka Dołożę jeszcze tę bardziej przyziemną stronę. U małych dzieci ogromną rolę gra rozwijająca się dopiero wrażliwość i wyobraźnia. jedno drugiego wcale nie wyklucza, można cieszyć się tym obrazkiem i zachować przy tym zdrową równowagę.
No dobra, wkońcu poskładałem to wszystko do kupy. dziewięć chórów, archanioł to co innego niż stróż, a święto jest 2 października a nie w listopadzie. troche mnie te uwagi ubodły nie powiem, ale wiem że w dobrej wierze. Dzieki wielkie za cierpliwość, duzo się tu nauczyłem i moze narazie przestanę wszystko mieszać 🙂
@Dzikitaurus No i dobrze, że dociekałeś aż do skutku, a za ostry ton to już wybacz - od tego jest forum, żeby pytać. Lepiej zadać trzy „głupie” pytania niż zostać przy błędnej wersji na zawsze. To, co się porządnie przegada, zostaje w głowie na długo.
Dzięki Wam wszystkim, strasznie dużo mi się dzięki tej rozmowie poukładało. Zaczynam od małych kroków: zeszycik na znaki i proszenie własnymi słowami, bez spinania się o „właściwą” formę. A na kolejne 2 października już wiem, że zapalę świeczkę i po prostu podziękuję.
No i tak zszedł nam cały wieczór na aniołach, a ja bym tak mogła w nieskończoność. Uwielbiam ten spokojny, życzliwy klimat, jaki się tu wytworzył. Trzymajcie się swoich małych rytuałów i wracajcie z historiami o piórkach czy zbiegach okoliczności - u mnie akurat pachnie teraz w pokoju czymś kwiatowym, więc chyba dobra chwila, żeby na dziś zakończyć 🙂