To co Irenka napisała na końcu - że koncentracja absolutna to bardziej konstrukt niż cel - mi się wydaje kluczem do całej tej rozmowy. Tylko że zostaje pytanie praktyczne: jeśli nie dążymy do jakiegoś pułapu skupienia, to jak w ogóle ocenić czy rytuał był "dość dobry" pod kątem jakości uwagi? Bo mam wrażenie że bez jakiegoś kryterium łatwo się oszukać w obie strony - albo uznać że było świetnie, kiedy się po prostu błądziło myślami, albo niepotrzebnie krytykować siebie za każde rozproszenie.
@Rasphul to jest akurat coś z czym się długo borykałam. U mnie wyszło że kryterium nie jest to co działo się podczas rytuału, tylko co zostaje po nim. Jeśli po skończeniu mam jakieś realne poczucie że coś się przesunęło - i nie mówię o efektach na zewnątrz, tylko o tym wewnętrznym "coś się zamknęło" - to traktuję to jako sygnał że byłam wystarczająco obecna. Kiedy tego nie ma, często okazuje się że gdzieś w środku tylko odpracowywałam kroki. Ale to jest moje i nie wiem czy przełożyłoby się na kogoś innego.
@Kamilka51 a to "coś się zamknęło" jak to rozpoznajesz? Bo jak słucham tej rozmowy to mam wrażenie że wszyscy macie jakieś wewnętrzne czujniki których ja chyba jeszcze nie wykształciłem. Albo mam i nie wiem jak je czytać.