Cały ten chaos z nazewnictwem bierze sie z tego, że polska numerologia nie ma jednego ustalonego słownika pojęć i każdy tłumaczy po swojemu.

„Przeznaczenie” to po prostu kalka z angielskiego Destiny, tylko że to słowo w języku angielskim nie oznacza losu w potocznym sensie, tylko raczej cel, do ktorego dążymy. Zresztą J. Jordan proponowała termin Ultimate Goal, czyli „ostateczny cel” i to chyba trafniejsze określenie niż to nasze „przeznaczenie”, które kojarzy się bardziej z fatum niż z czymkolwiek innym.

W każdym razie jeśli mówimy o Przeznaczeniu w kontekscie imion, to chodzi o zsumowanie wibracji drogi życia z wibracjami imiennymi.

Ale jest też drugie użycie tego terminu i tu robi się bałagan... wielu numerologow używa słowa „Przeznaczenie” przy podpisie. Wynika to z tego, że nieopytni numerolodzy mylą wartość liczbową podpisu z jego wibracją, a to nie jest to samo. Wibracja podpisu to wynik zsumowania wartości liczbowej podpisu z drogą życia. Żeby nie mieszać tych dwóch rzeczy, część osób zaczęła nazywać ten wynik właśnie Przeznaczeniem albo „Przeznaczeniem wynikającym z podpisu”. I to jest ta wartość, którą bierzemy pod uwage przy analizie podpisu, zawsze w połączeniu z drogą życia.