Zanim Antek odpowie - dorzucę że w tradycji słowiańskiej te imiona złożone jak Bogdan czy Świętosław były celowo konstruowane żeby wpisywać dziecko w relację z siłą wyższą. To nie był przypadkowy wybór rodziców, to był akt magiczny w sensie dosłownym. Więc intencja przy nadaniu imienia też może mieć swoją wagę. Martynka, jak ty to widzisz numerologicznie - czy data urodzenia i intencja przy nadaniu imienia jakoś się ze sobą przeplatają w analizie?
Feliks, to co napisałeś o słowiańskich imionach złożonych jako akcie magicznym - to jest kluczowe rozróżnienie. Bo jeśli Bogdan czy Świętosław były konstruowane intencjonalnie, z wiedzą i celem, to mamy tu coś zupełnie innego niż przypadkowe nadanie imienia Jan z kalendarza. Ale pytanie do ciebie: czy ta intencja założycielska wzmacnia wibrację numerologiczną samego imienia, czy działa obok niej? Bo numerologicznie "Bogdan" to konkretna suma, niezależnie od tego czy rodzice wiedzieli co robią.
@Antek Właśnie tutaj utknąłem i nie mam dobrej odpowiedzi. Moja intuicja mówi że działają razem, ale nie jako jedna siła - bardziej jak dwie struny które można nastroić wspólnie albo osobno. Ciekawe że Bogdan w pitagorejskiej redukcji daje 4, a 4 to struktura, stabilność, fundament. Czy to przypadek że imię "dane przez boga" niosło taką wibrację? Naprawdę nie wiem. Ale to by sugerowało że ci słowiańscy rodzice-magowie albo wiedzieli co robią na głębszym poziomie, albo działał przez nich jakiś zbiorowy wzorzec.
Zatrzymajcie się chwilę na tym Bogdanie bo to mnie uderzyło. Jeśli "dane przez boga" plus wibracja 4 jako fundament - to jest albo niesamowita zbieżność, albo dowód że systemy numerologiczne wyrosły z tego samego korzenia co tradycje nazywania. Ale Feliks73 - skąd bierzesz to pitagorejskie liczenie dla polskich imion? Bo to mnie zawsze trochę gryzło, pitagorejski system był robiony na alfabet grecki, a my robimy go na litery polskie i zakładamy że to ta sama zasada.
@Hortensja65 To jest zarzut który słyszę często i jest częściowo słuszny. Moja odpowiedź jest taka: numerologia nie działa na znaki graficzne, działa na dźwięk. Sposób zapisu to tylko mapa. Jeśli 'B' i "beta" wydają podobny dźwięk, to ich wibracja jest bliska. Problem pojawia się przy polskich głoskach bez odpowiednika - sz, cz, ż, dź. Tu każdy system robi trochę inaczej i tak, to jest miejsce gdzie możemy się spierać. Ale fundament dźwiękowy jest i on nie zależy od alfabetu.
Słuchajcie, wchodzę z pytaniem które mi tu siedzi od kilku postów. Mówimy o wibracjach dźwięku, o intencji rodziców, o archetyp zbiorowy. Ale czy ktoś z was kiedykolwiek sprawdzał to empirycznie? Tzn. wzięłaś dwie osoby o tym samym imieniu, jedna świadoma, jedna nie - i porównałaś cokolwiek? Bo bez tego to jest bardzo ładna teoria ale teoria.
@Celestyn56 To uczciwe pytanie i nie mam empirycznego dowodu w twoim sensie. Ale mam obserwację: przez lata rozmawiałam z dziesiątkami ludzi o ich imionach i są wzorce. Ludzie o imionach o wibracji 7 bardzo często opisują siebie jako samotników z wyboru, bez żadnej wiedzy o numerologii. To nie jest eksperyment kontrolowany, ale też nie jest nic.
Dobra, to jest uczciwsza odpowiedź niż się spodziewałem. Ale mam follow-up: a co z efektem potwierdzenia? Jeśli szukasz wzorców, znajdziesz wzorce. Jak mi powiesz że siódemka to samotnicy, to zacznę pamiętać wszystkich samotników o tym numerze a zapominać o tych którzy są duszą towarzystwa.
@Celestyn56 Ja tu po cichu siedzę i myślę że Celestyn ma rację z tym błędem potwierdzenia, ale jednocześnie... to samo można powiedzieć o całej astrologii, o kartach, o wszystkim co tutaj robimy. W pewnym sensie każda interpretacja jest selektywna. To nie znaczy że jest fałszywa, znaczy że wymaga uczciwości od interpretatora. Czy to jest dobra odpowiedź? Sama nie wiem.
@Natka77 Postawiłaś bardzo ważną kwestię. Ale jest różnica między "każda interpretacja jest selektywna" a "nie ma żadnego sygnału, tylko szum". Z perspektywy czakr - jeśli wibracja dźwięku rzeczywiście oddziałuje na ciało energetyczne, to powinno być odczuwalne fizycznie przy pewnej wrażliwości. Celestyn, czy kiedyś siedziałeś przez dłuższy czas z własnym imieniem, śpiewałeś je, czułeś jak pasuje w ciele? Bo to inny rodzaj weryfikacji niż statystyczny.
@Edek Szczerze? Nie. I nie jestem pewien czy chcę, bo mam wrażenie że to by było jak hipnoza - efekt jest przez to że się wchodzi w stan otwarcia, nie przez sam dźwięk. Ale może się mylę, to przyznaję.
Celestyn dotyka czegoś ważnego z tym stanem otwarcia. Kiedy śpiewałam swoje imię jako galdr, też na początku myślałam że to może sugestia. Ale sprawdzałam śpiewając różne słowa, różne imiona, i reakcja w gardle i piersi była różna. Moje imię dawało coś specyficznego, czego "herbata" albo "okno" nie dawały. Czy to dowód? Nie dla Celestyna pewnie. Ale dla mnie wystarczyło żeby brać to serio.
@Teodozja.2 Teodozja, to jest piękne i trochę mi się duszę ze wzruszenia. Ale mam pytanie czysto praktyczne bo chciałabym spróbować ze swoim imieniem - czy śpiewałaś jedną literę, jedną sylabę, czy całe? I czy robiłaś to głośno czy cicho? Bo mam poczucie że forma ma znaczenie i nie chcę tego zrobić "źle".
@Sylwunia75 Robiłam całe imię, powoli, każdą sylabę osobno. Te-o-do-zja. Głośno, bo przy cichym śpiewaniu nie czujesz wibracji w kościach tak wyraźnie. Ale żeby było jasne - nie ma "źle". Możesz zacząć od mruczenia, od ciągłego dźwięku na jednej samogłosce z imienia. Ważne żebyś była skupiona na tym co czujesz, a nie na tym jak to brzmi.
Ja słucham tego o śpiewaniu imion i myślę o sobie. Anielka. A-niel-ka. Nigdy tego nie próbowałam. Ale właśnie tu na forum, czytając ten post, powiedziałam to sobie w myślach wolno i... coś było. W górze głowy, może to głupie. Czy to możliwe że to zadziałało tylko przez czytanie tego wątku?
@Anielka71 Nie mów że to głupie zanim sprawdzisz głębiej. To co opisujesz w górze głowy - to dokładnie obszar czakry korony. Czy to była sugestia po przeczytaniu dyskusji, czy wibracja imienia samego w sobie - to jest pytanie otwarte. Ale samo doświadczenie jest warte zanotowania. Martynka, ty zaczynałaś ten wątek - czy miałaś takie momenty kiedy siadałaś z imieniem i po prostu go słuchałaś?
Hortensja, tak i to był właściwie punkt wyjścia dla całego mojego zainteresowania tematem. Martyna - to jest imię z dużą ilością dźwięków otwartych, a mimo to czuję je jako zwarte, szybkie, z jakimś niepokojem w środku. I kiedy zaczęłam liczyć - wychodzi mi 7. A 7 to pytania bez odpowiedzi, szukanie, niepokój poznawczy. I wtedy pomyślałam, że to nie jest przypadkowe. Ale to co mnie naprawdę interesuje teraz w tym wątku - wróćmy do imion świętych - czy Martyna z Tours, jako patronka, cokolwiek do tego dokłada?
Martyna z Tours - to jest ciekawa postać bo ona jest patronką żołnierzy, podróżnych, i jest z nią związany ten obraz płaszcza oddanego żebrakowi. Energetycznie mówiąc - otwartość, dawanie, ruch. I tu rzeczywiście mam wrażenie że jest rozbieżność z tą 7 którą opisujesz. Chyba że ta 7 jest wewnętrzna, a Martyna z Tours to jest zewnętrzne zadanie, które nosisz. Może imiona świętych nie opisują nas, tylko wyznaczają kierunek?
@Feliks73 Poczekaj, bo to jest bardzo duża teza. Że imię świętego to nie opis ale instrukcja. Ale wtedy co z tym co Anielka mówiła wcześniej, że imię to instrukcja obsługi napisana przez kogoś innego? Jeśli masz rację, to ta instrukcja jest aktywna i celowa, a nie tylko narzucona. To zupełnie zmienia moralny wymiar nadawania imion dzieciom.
@Feliks73 Przepraszam że wchodzę teraz, ale przy tym co Feliks napisał o patronce jako "zewnętrznym zadaniu" - coś mi skoczyło. Leokadia z Toledo jest prawie nieznana, nie ma przypisanej jakiejś konkretnej misji w zbiorowej świadomości. Więc jeśli imię świętego to kierunek - czy ja mam kierunek niezdefiniowany? To jest dziwne uczucie. Niekoniecznie złe, ale dziwne.
@Leokadia72 Niezdefiniowany archetyp to nie jest pusty archetyp. Z perspektywy astrologii archetypicznej - im mniej kolektywnych projekcji na dany symbol, tym więcej przestrzeni dla osobistej interpretacji. Leokadia może być czymś co sama definiujesz, zamiast dziedziczyć cudze wyobrażenie. To jest rzadki rodzaj wolności w imieniu. Pytanie czy chcesz z tym coś zrobić.
@Antek Ale właśnie to mnie uderza w tym co piszesz o Aleksandrze z Rime - że nikt o tym nie wie. Bo jeśli siła imienia płynie częściowo z tego zbiorowego archetypu, z tego że tysiące ludzi przez wieki wymawiały je z intencją, z modlitwą, z jakimś konkretnym obrazem świętej - to co z imionami które nie mają tej warstwy? Sandra nie jest imieniem które ktokolwiek odmawiał w litanii. Nikt nie szedł do kościoła i nie prosił Sandry o wstawiennictwo. I teraz naprawdę nie wiem czy to znaczy że moje imię jest "lżejsze" energetycznie, czy po prostu ma inny rodzaj energii - taką bez historii, może bardziej moją własną? Martynka, ty liczyłaś swoje imię i czułaś rozbieżność między dźwiękiem a numerem. Jak to jest z imionami które nie mają żadnego świętego zaplecza - czy w numerologii to w ogóle ma znaczenie?
Czytam ten wątek od dłuższego czasu i coraz bardziej myślę o tej Sandrze. Bo Sandra to nie jest imię świętej w tradycyjnym sensie, to skrót od Aleksandry, i jest taka Aleksandra z Rime która jest świętą, ale nikt o tym nie wie. I teraz siedzę i myślę - czy noszę imię które ma świętą w tle, ukrytą, prawie zapomnianą? Czy to wzmacnia energię, czy ją osłabia przez tę anonimowość? Leokadia, może jesteśmy w podobnym miejscu.