nie wiem co robić, naprawdę nie wiem. gdzie iść, jak żyć dalej, czego chcieć... niczego już nie chcę i niczego nie potrzebuję.

skoro Ten, który mnie stworzył tak to wszystko ułożył, będę mu posłuszna. ale ciągle zadaję sobie to samo pytanie... dlaczego daje i odbiera?

całe życie walczylam z trudnościami, tak bardzo pragnęłam poznać miłość, kochać i być kochana. i dostałam to. naprawdę dostałam. rozkoszowałam się tym, upajałam, z pokorą chyliłam głowę i dziękowałam za tego człowieka, który sprawił że moje życie stało się piękne i szczęśliwe. a potem zostało mi to odebrane... nie, nie umarł. odszedł. kochał i odszedł...

piszę tu, nie gdzie indziej, bo mam jakieś głęboke przeczucie. a może to ta wielka miłość i pragnienie kazą mi wierzyc, że on wróci. kiedyś wróci..

nie sposób opisać słowami tego co czuję i jakich doświadczam stanów duchowych. naprawdę nie ma takich słów.

kocham i cierpię 🙁