Głosy zza grobu, w literaturze badawczej znane jako EVP, to rzekome wypowiedzi utrwalone na nagraniach, których nikt nie słyszał podczas rejestracji. Zjawisko ma ponad pół wieku historii, sporą literaturę i jedno bardzo mocne wyjaśnienie alternatywne.
Czytaj caly artykul: Głosy zza grobu
Nagrywałem u siebie w piwnicy przez trzy wieczory i mam conajmniej pieć miejsc gdzie słychac wyraźnie słowa. Puszczałem to zonie i ona tez słyszy dokładnie to samo co ja. Wiec chyba trudno mówic o przypadku.
@Dzikitaurus Puszczałeś jej nagranie po tym, jak sam już wiedziałeś, co słyszysz? Bo jeżeli powiedziałeś jej choćby jedno słowo z tego, czego ma szukać, to potwierdzenie nic nie znaczy. Ten efekt jest tak silny, że działa nawet na czystym szumie.
Zrób to inaczej. Daj jej nagranie bez żadnego komentarza, poproś o spisanie tego, co usłyszy, i dopiero potem porównajcie kartki. Wynik potrafi być bardzo otrzeźwiający.
no faktycznie powiedziałem jej wczesniej co tam słychac. nie pomyslałem ze to ma znaczenie. zrobie jeszcze raz tak jak piszesz i dam znac
Bardzo dobrze. Sama tak zrobiłam z trzema nagraniami, z których byłam pewna, i zostało mi jedno. Ale to jedno do dziś mnie nie opuszcza.
a piwnica to chyba najgorsze miejsce do nagrywania jakie mozna wybrac? rury, wentylacja, sasiedzi za sciana. u mnie w piwnicy słychac wode w rurach non stop
@Nibir Dokładnie tak. Piwnica ma jeszcze jedną cechę: pogłos, który rozmywa krótkie dźwięki i sprawia, że stają się podatne na interpretację. Do rzetelnych prób lepiej nadaje się pomieszczenie wytłumione, choćby pokój z dywanem i zasłonami.
Mnie ciekawi coś innego. Dlaczego te głosy są zawsze tak krótkie? Skoro ktoś potrafi przekazać dwa słowa, to czemu nie potrafi powiedzieć zdania.
@Kornelia.x To jeden z najmocniejszych argumentów sceptyków i szczerze mówiąc trudno go zbić. Im dłuższy fragment, tym mniejsza szansa, że przypadkowy szum ułoży się w sensowną całość. Krótkość nagrań pasuje do pareidolii lepiej niż do jakiejkolwiek teorii kontaktu.
W literaturze pojawia się wyjaśnienie, że przekaz kosztuje energię i dlatego jest oszczędny. Brzmi to jednak jak tłumaczenie dorobione do faktu, a nie jak wynik badania.
moim zdaniem cały ten artykuł jest napisany tak zeby zniechecic. same ostrzezenia, sama pareidolia, a o samych relacjach prawie nic. jak sie z góry zakłada ze to złudzenie to po co w ogóle pisac
@Florek92 Odwrotnie. Gdyby autor chciał zniechęcić, nie podawałby procedury nagrywania. Rzecz w tym, że jeżeli zjawisko istnieje, to tylko rzetelna metoda może to wykazać. Nagranie zrobione byle jak nie przekona nikogo, nawet życzliwego.
ok, moze za ostro to ujołem. tylko ze u mnie na forach zawsze konczy sie tak ze ktoś przychodzi z pareidolia i temat umiera
@Bozenka63 Dziękuję, że to napisałaś. Takie zdanie robi tu więcej niż całe akapity o metodzie.
no i to jest chyba najprostsze wytłumaczenie tego pierwszego przypadku. tylko potem ludzie zaczeli nagrywac w piwnicach bez radia i dalej cos znajdowali
@Amethysta Może i to nawet bardzo wyraźnie. Ten terkot to zakłócenie od modulacji sygnału i potrafi wejść w tor audio na kilka metrów. Przy każdej sesji telefony powinny leżeć w innym pomieszczeniu, najlepiej wyłączone.
@Goplana To brutalny, ale świetny eksperyment. Ta piąta osoba jest zresztą najciekawsza w całej tej historii.
Zresztą w artykule jest wprost napisane, że nagrania z pełną zgodnością słuchaczy istnieją, tylko jest ich mało. To nie to samo co twierdzenie, że nie ma ich wcale.
Ojej, ten fragment o żałobie. Po śmierci męża przez pół roku nagrywałam co wieczór w jego pokoju i teraz widzę, że to był po prostu sposób, żeby jeszcze z nim być. Nie żałuję, ale nie poleciłabym tego nikomu w świeżej stracie.
ciekawi mnie ta historia z jurgensonem. bo nagrywał ptaki, czyli miał mikrofon na dworze, i przy takim nagraniu przenikanie radia jest banalnie proste. w latach piecdziesiatych stacje nadawały mocno i to sie łapało na wszystko
Mam pytanie techniczne. Czy telefon komórkowy leżący obok dyktafonu może dać taki efekt? Bo pamiętam ten charakterystyczny terkot z głośników przed odebraniem połączenia.
Zrobiłam kiedyś eksperyment na spotkaniu grupy. Puściłam pięciu osobom to samo nagranie, każdej mówiąc inną frazę do usłyszenia. Cztery osoby usłyszały to, co im powiedziałam. Piąta usłyszała coś trzeciego.
Zapisuję sobie tę zasadę o dwóch urządzeniach. Nigdy nie przyszło mi do głowy, że głos obecny tylko na jednym nagraniu to po prostu usterka sprzętu, a nie dowód na cokolwiek.
U mnie w domu rodzinnym starsze pokolenie w ogóle nie chciałoby o tym słyszeć. Babcia mówiła, że zmarłym się nie przeszkadza i tyle. Może w tym też coś jest.