Hej, mam pytanie które mnie nurtuje od jakiegoś czasu. Chodzi o to, czy wróżenie dla kogoś bez jego wiedzy jest w ogóle etycznie poprawne. Konkretnie chodzi mi o byłą partnerkę, chciałbym zrobić rozkład i sprawdzić czy jest jakaś szansa na powrót. Ale nie wiem czy powinienem to robić bez jej zgody, albo czy ktoś mógłby to zrobić dla mnie. Czy ktoś się z tym mierzył?
To zależy od tego co rozumiesz przez "wróżenie dla kogoś". Rozkład na temat relacji to jedno, a rozkład "co czuje ta konkretna osoba" to już zupełnie inna sprawa. W pierwszym przypadku pytasz o siebie i swoją sytuację, w drugim wchodzisz w energię kogoś, kto nie wyraził zgody. Mnie to zawsze trochę uwiera.
@Simma ale właśnie, gdzie tu jest granica? Bo jak robię rozkład "czy wrócimy razem", to siłą rzeczy ta druga osoba jest w tym układzie. Nie da się tego rozdzielić. Pytasz o związek, a związek to dwie osoby.
@Faddi no właśnie o to pytam. Dla mnie różnica jest taka, że rozkład na temat twojej gotowości, twoich emocji, twojej drogi - to jest twoja sprawa. Ale kiedy karta ma "powiedzieć" co czuje konkretna Ania czy Marek, to już jest wejście w jej przestrzeń bez zaproszenia.
Szczerze? W praktyce większość rozkładów miłosnych, które ludzie tu opisują, jest robionych bez wiedzy drugiej strony. I nikt specjalnie się tym nie przejmuje. Nie twierdzę że to dobrze, ale to jest realia tej społeczności.
@Ballen to że coś jest powszechne, nie znaczy że jest w porządku. Ale rozumiem co mówisz, bo sam nie jestem w stanie powiedzieć czy tarot w ogóle "sięga" do energii drugiej osoby, czy tylko odzwierciedla twoje własne projekcje na temat sytuacji.
@Lurisk właśnie, to jest kluczowe pytanie. Czy karta naprawdę cokolwiek mówi o tym co czuje były partner, czy to jest tylko moja interpretacja tego co chcę zobaczyć?
@Goris Z mojego doświadczenia przy rozkładach relacyjnych karty pokazują zazwyczaj dynamikę energetyczną między dwiema osobami, nie myśli ani uczucia konkretnego człowieka. To ważna różnica. Nie czytasz w niczyim umyśle, tylko patrzysz na pole wzajemnych oddziaływań. Przynajmniej tak to rozumiem.
@Indaphoros ale skąd wiadomo że tak to działa? Pytam serio, bo słyszałam różne wersje i każdy mówi co innego.
@Nastie nie wiadomo. Nikt tego nie udowodnił. To jest interpretacja, nie fakt. Dlatego właśnie ta etyczna dyskusja ma sens, bo jeśli nie wiesz co rozkład robi, to też nie wiesz czy naruszasz czyjąś przestrzeń czy nie.
@Goris Do autora tematu: mam pytanie zanim cokolwiek powiemy o rozkładzie. Czy chcesz zrozumieć sytuację, czy szukasz potwierdzenia że ona wróci? Bo to są bardzo różne pytania do kart i odpowiadają im bardzo różne rozkłady.
@Krysztal uczciwie mówiąc, trochę jedno i drugie. Chcę wiedzieć czy jest sens czekać. Rozstaliśmy się kilka tygodni temu i nie mam żadnego sygnału ani w jedną ani w drugą stronę.
@Goris Dla mnie problem z rozkładami dla byłych partnerów jest trochę inny. Nie tyle chodzi o to czy to etyczne, tylko o to co robisz ze sobą. Ciągle sprawdzasz karty czy wróci, zamiast przepracować to co się stało. Nie mówię że rozkład jest złym pomysłem, ale warto zapytać po co ci ta odpowiedź na to pytanie.
@Simma hm, to mnie trochę zatrzymuje. Chyba po prostu nie wiem jak odpuścić i liczę że karty dadzą mi jakiś wyraźny sygnał w którąś stronę. Chociaż sam wiem że to nie działa tak prosto.
Wracając do pytania z tytułu, bo trochę odpłynęliśmy, mam wrażenie że w tarocie istnieje niepisana zasada, że czytasz dla kogoś kto pyta. A jeśli czytasz "o" kimś, to robisz to ze świadomością że czytujesz sytuację, nie osobę. Czy wszyscy tak to rozumieją czy mam zbyt uproszczony obraz?
@Ismer nie masz uproszczonego obrazu, po prostu to jedna ze szkół myślenia. Są tacy którzy twierdzą że rozkład bez zgody osoby trzeciej jest w ogóle nieetyczny i energetycznie nieskuteczny. Są tacy co mówią że zgoda nie jest potrzebna bo pytasz o siebie. Nie ma jednej odpowiedzi.
Przepraszam że się wtrącam, ale nie rozumiem jednej rzeczy. Jak karta może w ogóle wiedzieć o istnieniu jakiejś konkretnej osoby? To są kawałki papieru z obrazkami. Skąd bierze się to przekonanie że "wchodzi w energię"?
@Walcia to jest pytanie do filozofii tarota, nie do samej techniki. Jeśli przyjmujesz że karty nic nie wiedzą, to cała rozmowa o etyce odpada, bo nie ma czego naruszać. Ale jeśli przyjmujesz że jest tu jakiś mechanizm, to wtedy etyka wchodzi do gry.
Do tej kwestii etycznej jeszcze jedno. Widziałem opinie terapeutów zajmujących się psychologią symboli, że rozkład na temat relacji działa głównie przez to że zmusza pytającego do nazwania co tak naprawdę chce. To nie jest "wróżba", to jest projekcja. Z tego punktu widzenia zgoda drugiej osoby jest irrelewantna.
@Lurisk tylko że to dotyczy pytającego. A jak ktoś pyta "co ona teraz czuje" albo "czy ona tęskni", to wychodzi poza swoją projekcję i zaczyna rościć sobie prawo do cudzych emocji. I to jest chyba sedno problemu z tym tematem.
@Krysztal i tu mamy chyba sedno całej tej dyskusji. Bo jak pytasz "czy jest szansa na powrót", to jeszcze jakoś można powiedzieć że pytasz o potencjał sytuacji. Ale "czy ona tęskni" to już zupełnie inna kategoria. Pierwsze pytanie jest o możliwości, drugie jest o dostęp do cudzego wnętrza. Czy Goris wie co konkretnie chciałby zapytać?
@Ismer Szczerze, to nie wiem jak to sformułować żeby było "etycznie". Chcę wiedzieć czy jest sens czekać, ale nie wiem jak zapytać o to bez odwoływania się do niej. Związek to jednak dwie osoby jak tu Faddi mówił wcześniej.
@Goris no właśnie, i tu wychodzi prawdziwy problem z tą etyką w praktyce. Bo niby możesz zapytać "co powinienem teraz zrobić" albo "co mi ta relacja chce przekazać", ale to i tak nie odpowie na pytanie które naprawdę masz. Czy naprawdę da się to rozdzielić?
@Faddi da się, tylko wymaga inaczej postawionego pytania. Zamiast "czy ona wróci" można zapytać "co stoi na drodze do ponownego zbliżenia z tej strony". Ale żeby taki rozkład był uczciwy, to pytający musi naprawdę chcieć zobaczyć siebie, a nie szukać informacji o niej.
Przepraszam, ale nadal nie rozumiem jednej rzeczy. Skoro to wszystko zależy od intencji pytającego i od tego jak sformułuje pytanie, to karty tak naprawdę odzwierciedlają tylko to co pytający chce zobaczyć. To po co w ogóle wróżyć?
@Walcia właśnie, i to jest chyba najważniejsze pytanie w tej dyskusji. Tylko że to nie jest argument przeciwko tarotowi, to jest argument za uczciwością wobec samego siebie przy rozkładzie. Czy tarot ma wartość właśnie dlatego że zmusza do zadania sobie konkretnego pytania, czy pomimo tego?
@Walcia nie do końca tak to działa. Projekcja to nie to samo co odzwierciedlenie tylko tego co chcesz zobaczyć. Karty mogą pokazać coś czego nie chciałeś widzieć i co cię zatrzymuje. Miałem rozkłady gdzie ktoś szukał potwierdzenia, a wychodziło coś co go kompletnie zaskoczyło i zmusiło do refleksji.
@Krysztal ale czy w takiej sytuacji nie jest tak, że interpretator po prostu widzi coś inaczej niż pytający? Że to jest różnica perspektyw, nie jakaś "wiedza kart"?
@Nastie i to jest właśnie pytanie na które nie mam jednej odpowiedzi. Prawdopodobnie jedno i drugie naraz. Doświadczony czytający widzi inaczej, ale to nie znaczy że układ kart jest bez znaczenia. Kombinacja tych dwóch rzeczy daje coś czego nie ma w zwykłej rozmowie.
Wracam do pytania o tę etykę, bo mi się wydaje że trochę kręcimy w kółko. Mamy dwa odrębne problemy: czy rozkład dla kogoś bez jego wiedzy jest etycznie dopuszczalny, i czy rozkład w ogóle "dociera" do tej osoby. Jeśli odpowiedź na drugie pytanie brzmi "nie", to pierwsza kwestia w ogóle odpada.
@Ballen dokładnie to próbowałem powiedzieć wcześniej. Ale zauważ że ta dyskusja i tak ma sens, bo nikt z nas nie zna odpowiedzi na to drugie pytanie. Działamy w warunkach niepewności, i etyczne pytanie brzmi wtedy: jak postępujesz kiedy nie wiesz czy coś szkodzi?
@Indaphoros To jest ciekawa perspektywa, bo nigdy tak nie myślałem o tym. Jakby zasada ostrożności. Nie wiem czy rozkład "dosięga" byłej partnerki, więc powinienem zachowywać się jakby dosięgał?
@Goris Dokładnie. I to nie jest irracjonalne podejście, to jest po prostu uczciwe. Zwłaszcza że jeśli ta relacja kiedykolwiek miałaby mieć szansę, to zaczynanie od naruszenia granic tej osoby nawet na poziomie energetycznym wydaje mi się złym fundamentem.
@Simma ale tu wchodzi kolejna warstwa. Bo jeśli rozstajesz się z kimś i ta osoba nie daje żadnych sygnałów, to skąd wiesz że rozkład narusza jej granice? Może ona też myśli o powrocie i zastanawia się nad tym samym? Skąd wiadomo że to jest naruszenie, a nie po prostu sprawdzenie pola?
@Faddi to jest bardzo dobre pytanie i właściwie nie ma na nie dobrej odpowiedzi. Chyba że przyjmiemy że zgoda musi być wyrażona explicite, a nie domniemana. I tu robi się naprawdę niekomfortowo, bo większość rozkładów relacyjnych opiera się na założeniu że "pewnie by się zgodziła".
Czytam tę rozmowę od chwili i zastanawiam się, czy ktoś w ogóle kiedyś pytał drugą osobę o zgodę przed zrobieniem rozkładu? Nie chodzi mi o krytykę, po prostu ciekawa jestem jak to wygląda w praktyce.
@Riksza ja pytałem. Serio. Kiedy ktoś prosił mnie o rozkład dotyczący relacji, czasem sugerowałem żeby ta druga osoba wiedziała. Wyniki były ciekawsze i bez tego dyskomfortu etycznego. Ale to wymaga zaufania i normalnej komunikacji między dwiema osobami, co w sytuacji Gorisa chyba nie jest możliwe.
@Ismer No właśnie, nie rozmawiamy teraz w ogóle. I właśnie dlatego sięgam po karty, bo nie mam innego sposobu żeby w ogóle coś poczuć w tej sytuacji. Choć po tej dyskusji zaczynam się zastanawiać czy szukam informacji czy po prostu chcę cokolwiek zrobić żeby nie siedzieć z tą niepewnością.
@Goris To co teraz napisałeś jest ważniejsze niż jakikolwiek rozkład. Serio. Jeśli sam widzisz że szukasz działania żeby uciec od niepewności, to może właśnie to powinno być punktem wyjścia do rozkładu. Nie "czy ona wróci", tylko "jak poradzić sobie z tą niepewnością".
@Goris I to jest rozkład który możesz zrobić bez jakichkolwiek wątpliwości etycznych, bo jest wyłącznie o tobie. Czy chciałbyś żeby ktoś ci taki ułożył, czy wolisz samemu spróbować?
@Simma Chyba samemu spróbuję. Choć nie wiem od czego zacząć, nigdy nie robiłem rozkładu dla siebie. Simma, czy możesz powiedzieć jak w ogóle powinno wyglądać takie pytanie? Dosłownie jak je sformułować żeby nie wpaść z powrotem w to "czy wróci" myślenie?
@Goris Zacznij od czegoś bardzo konkretnego. Nie "jak poradzić sobie z niepewnością" bo to za szerokie. Spróbuj czegoś w stylu "czego potrzebuję teraz, żeby wrócić do siebie". I zanim wyciągniesz kartę, usiądź przez chwilę z tym pytaniem. Czy ono w ogóle brzmi dla ciebie prawdziwie?
@Simma ale czy naprawdę da się tak po prostu wyłączyć to właściwe pytanie? Bo ja kiedy próbowałem robić rozkłady "o sobie" w momentach silnych emocji, to i tak za każdą kartą widziałem tę drugą osobę. To nie jest kwestia słów, to kwestia tego gdzie naprawdę jest głowa.
@Faddi i właśnie dlatego ten moment przed rozkładem jest tak ważny. Nie chodzi o to żeby wyłączyć te myśli, tylko żeby je zauważyć i odłożyć na chwilę. Ale powiedz mi szczerze, czy kiedy robiłeś te rozkłady w emocjach, to potem je inaczej interpretowałeś niż w spokojniejszym stanie?
@Krysztal szczerze? Tak. Raz zrobiłem ten sam rozkład dwa razy, raz zaraz po kłótni i raz po kilku dniach. Te same karty, kompletnie inne odczucie. Więc chyba odpowiedziałem sam sobie na to pytanie.
Poczekajcie, bo mam podstawowe pytanie. Jak w ogóle wiadomo kiedy jesteś gotowy na rozkład? Czy jest jakiś sygnał? Bo to co Faddi opisuje brzmi jakby emocje po prostu uniemożliwiały dobry rozkład.
@Riksza nie tyle uniemożliwiają, co zabarwiają. Rozkład zrobiony w silnych emocjach może być bardzo prawdziwy, tylko że czytasz go przez filtr tych emocji i widzisz to co czujesz, nie to co jest. Sygnał gotowości? Dla mnie to moment kiedy jestem ciekaw co zobaczę, a nie kiedy oczekuję konkretnej odpowiedzi.
@Ismer Ale skoro i tak interpretujesz przez własny filtr, to jak w ogóle wiesz że ten "spokojniejszy" odczyt jest bardziej prawdziwy od tego emocjonalnego? Może emocje właśnie pokazują coś ważnego?
@Walcia to jest naprawdę dobre pytanie i nie ma na nie prostej odpowiedzi. Obydwa odczyty mogą być prawdziwe, tylko że dotyczą różnych warstw. Emocjonalny mówi co teraz czujesz, spokojniejszy może pokazać szerszy kontekst. Problem jest kiedy mylisz jeden z drugim i traktujesz emocjonalny odczyt jako przepowiednię.
@Lurisk To co Lurisk napisał dużo mi wyjaśnia. Bo chyba właśnie to robiłem, szukałem przepowiedni a nie lustra. Ale wróćmy do tej etyki bo mam wrażenie że trochę odpłynęliśmy. Czy to znaczy że rozkład dla kogoś innego zawsze będzie bardziej o nas niż o tej osobie?
@Goris Nie zawsze, ale często. I to jest właśnie jeden z argumentów za tym żeby pytać o zgodę. Jeśli ta druga osoba wie o rozkładzie i chce żeby go ktoś zrobił, to energia idzie w lepszym kierunku. Bez tej zgody robisz coś co jest trochę projekcją twoich pytań na kogoś, kto nawet nie wie że jest w tej sytuacji.
@Ballen ale czy to nie jest argument który działa tylko jeśli wierzysz że karty rzeczywiście "dosięgają" tej osoby? Bo jeśli nie, to zgoda jest bez znaczenia dla samych kart, tylko dla ciebie jako pytającego.
@Nastie dokładnie, i to jest ta pętla w której kręcimy się od samego początku. Ale zauważ że Ballen mówi o czymś trochę innym, o energii i kierunku intencji, nie o fizycznym "dosięganiu". Czy myślisz że intencja pytającego w ogóle ma znaczenie dla jakości rozkładu?
@Indaphoros hmm, nie wiem. Intuicyjnie wydaje mi się że tak, ale nie potrafię tego uzasadnić. Jak wy to rozumiecie?
@Nastie Dla mnie intencja to nie jest coś mistycznego, to jest po prostu skupienie. Jeśli pytasz z prawdziwą ciekawością i otwartością, czytasz inaczej niż kiedy pytasz żeby potwierdzić to co już myślisz. I to przekłada się na to co w kartach widzisz i jak to interpretujesz.
Czytam tę dyskusję i mam wrażenie że tarot działa tu bardziej jak taki ustrukturyzowany dziennik niż jak przepowiednia. Że chodzi o to żeby zmusić się do zadania sobie konkretnych pytań. Czy to nie jest trochę za dużo racjonalizowania tego co po prostu jest wróżbiarstwem?
@Karrot a dlaczego "za dużo"? Czy te dwie rzeczy się wykluczają? Możesz traktować karty jako coś symbolicznego i psychologicznego, i jednocześnie otwierać się na coś więcej. To nie jest sprzeczność, to jest kwestia osobistej filozofii.
@Krysztal no ale skoro sam mówisz "coś więcej", to znaczy że jednak wierzysz że jest tam coś poza projekcją. Co to jest według ciebie? Bo jeśli to tylko psychologia, to wystarczyłby terapeuta.
@Karrot Terapeuta to nie to samo, bo nie zadaje ci przypadkowych pytań. Losowość w tarocie robi robotę, której żaden terapeuta za ciebie nie zrobi. Ale wracając do tematu wątku, bo trochę odpłynęliśmy od Gorisa i jego pytania, ta cała dyskusja chyba pokazała jedno, że rozkład bez zgody tej osoby jest etycznie niekomfortowy nawet jeśli nie wiesz czy "działa". I to chyba wystarczający powód żeby tego nie robić.
@Vladi Chyba tak. I zaskakująco ta rozmowa dała mi więcej do myślenia niż jakikolwiek rozkład by dał. Nadal nie wiem co zrobię, ale przynajmniej wiem że szukam nie tyle informacji o niej, ile spokoju dla siebie. A to już jest inne pytanie.
@Goris To co Goris napisał na końcu chyba jest kluczowe. Że szuka spokoju, nie informacji. Ale czy to znaczy że w ogóle nie powinien robić rozkładu? Bo może właśnie rozkład "o sobie" mógłby ten spokój jakoś pokazać albo przynajmniej pomóc go znaleźć?
@Riksza ale spokój to nie jest coś co karty ci dadzą. Karty mogą co najwyżej pokazać gdzie go szukać. I to jest spora różnica, bo jeśli siadasz do rozkładu z nastawieniem "daj mi spokój", to czego tak naprawdę oczekujesz?
@Simma Dobra, ale to mi trochę zamknęło drzwi które dopiero co otworzyłem. Bo jeśli karty nie dają spokoju, to co z tym pytaniem o nią robię? Zostawiam je w szufladzie i tyle?
@Goris niekoniecznie zostawiasz, tylko przekształcasz. Zamiast pytać "czy wróci", pytasz "czego mi brakuje" albo "co mnie tu zatrzymuje". To jest inne pytanie, ale chodzi o tę samą sytuację. Tylko że teraz jesteś w centrum rozkładu ty, a nie ona.
@Krysztal a jak ty praktycznie to robisz? Bo to brzmi sensownie w teorii, ale ja jak siadam do kart to i tak myśl o konkretnej osobie wraca. Możesz powiedzieć jak wyglądają te pytania kiedy je rzeczywiście układasz przed rozkładem?
@Faddi zazwyczaj zapisuję pytanie na kartce przed tasowaniem. Fizycznie. I jak widzę je zapisane, to łatwiej mi ocenić czy to pytanie jest o mnie czy o kogoś innego. Jeśli w zdaniu jest "on" albo "ona", to piszę je jeszcze raz inaczej, aż zostanę tylko ja.
@Krysztal Ale skoro i tak przekształcasz pytanie, to nie jest to trochę sztuczne? Jakbyś zmieniał temat żeby ominąć to co naprawdę chcesz wiedzieć. Nie wiem, wydaje mi się że to może blokować szczery odczyt.
@Walcia nie blokuje, bo to co naprawdę chcesz wiedzieć i tak wychodzi przez karty, tylko w innym opakowaniu. Pytanie o "co mnie tu zatrzymuje" może doprowadzić dokładnie do tego samego miejsca co pytanie o powrót partnera. Tylko że po drodze uczysz się czegoś o sobie, a nie snujesz historię o kimś innym.
@Ballen Ale jeśli tak naprawdę chodzi o tę samą treść, to gdzie jest etyczna granica? Bo wróćmy do początku wątku, do pytania Gorisa o rozkład dla kogoś bez wiedzy tej osoby. Czy to przekształcone pytanie nadal "dosięga" tej kobiety czy już nie?
@Nastie to zależy od tego jak interpretujesz karty. Jeśli traktujesz je jako lustro własnej psychiki, to nie dosięgają nikogo poza tobą, bo to ty jesteś całym układem. Ale jeśli wierzysz że w tasowaniu jest coś zewnętrznego wobec ciebie, to sprawa się komplikuje.
I to jest właśnie ten moment gdzie etyka rozkładu dla kogoś innego i etyka rozkładu "o" kimś innym przestają być tym samym problemem. Rozkład dla kogoś to jedno, ale pytanie o kogoś we własnym rozkładzie to trochę inna rozmowa. Czy w ogóle rozróżniamy te dwie rzeczy w tej dyskusji?
@Lurisk dobra obserwacja, bo rzeczywiście te dwa przypadki były mieszane od początku. Rozkład dla kogoś na jego prośbę, rozkład o kimś bez jego wiedzy, rozkład o sobie ale z kimś w tle, to są trzy różne sytuacje etycznie. Która z nich najbardziej dotyczy Gorisa?
@Simma Chyba ta środkowa, o kimś bez jej wiedzy. Bo chciałem żeby ktoś zrobił rozkład "czy wróci", a to wyraźnie dotyczy jej, nie mnie. Chociaż teraz widzę że to pytanie i tak jest bardziej moje niż jej.
@Lurisk Wracając do wątku etycznego bo Lurisk dobrze to rozbił, moim zdaniem rozkład "o" kimś bez wiedzy tej osoby jest etycznie inaczej umiejscowiony niż rozkład "dla" kogoś. W pierwszym przypadku interpretujesz cudzy potencjał bez zgody. W drugim, robisz to na czyjeś zlecenie. Ale czy jedno jest wyraźnie gorsze od drugiego?
@Ballen dla mnie tak, rozkład bez wiedzy jest bardziej problematyczny właśnie dlatego że nie ma żadnej przestrzeni na sprawdzenie co ta osoba w ogóle chce żeby o niej wiedziano. Ale przyznam że nigdy nie spotkałam się z tym żeby rozkład "zaszkodził" komuś kto o nim nie wiedział. Wierzysz że to w ogóle możliwe?
@Simma Słucham tego co piszesz, Simma, i właśnie to "nie zaszkodził" mnie zatrzymuje. Bo ja nie pytam czy rozkład zaszkodzi jej. Pytam coś innego, czy wchodząc w jej energię bez zgody, robię coś czego ona by nie chciała. Nawet jeśli nic z tego nie wynika w praktyce.
@Goris i to jest właśnie pytanie które robi różnicę. Bo większość dyskusji o etyce wróżenia kręci się wokół szkody, a ty pytasz o coś głębszego, o zgodę jako wartość samą w sobie. Czy chcesz żeby ktoś jednak zrobił ten rozkład, czy wolisz zostać przy tym pytaniu?
@Lurisk a myślisz że jedno wyklucza drugie? Bo Goris mógłby dostać rozkład o sobie, gdzie ona jest w tle, i jednocześnie zostać przy tym pytaniu o granicę. To nie musi być albo jedno albo drugie.
@Faddi dokładnie to chciałam zaproponować. Jeśli Goris chce, mogę zrobić krótki rozkład, ale sformułowany tak żeby on był w centrum, nie ona. Trzy karty, sytuacja, blokada, kierunek. Goris, dajesz znak czy to ma sens?
A czy ktoś w ogóle zrobi ten rozkład? Bo pytanie tytułowe już chyba zostało omówione, ale to pierwotne pytanie Gorisa wisi w powietrzu od początku wątku.
@Riksza myślę że zanim ktokolwiek się podejmie, warto żeby Goris sam zdecydował jakiego rozkładu chce. Bo po tej dyskusji inne pytanie da inne karty i inny odczyt. Co teraz chcesz zobaczyć, jeśli ktoś miałby usiąść do kart w twojej sprawie?
@Ismer Szczerze to już nie wiem czy chcę rozkładu o niej. Bardziej chciałbym wiedzieć co z tą sytuacją zrobić ja. Ale to brzmi jak że zmieniłem zdanie w połowie tematu.
@Goris Ale to jest chyba naturalne, bo rozmowa zmieniła perspektywę. Mam jednak pytanie do ekspertów bo cały czas o tym myślę, jeśli ktoś przychodzi z pytaniem "czy wróci" a wychodzi z pytaniem "co ja z tym zrobię", to czy tarot zadziałał zanim w ogóle wyciągnął jedną kartę?
@Karrot powiedziałbym że tak. I to jest jedna z rzeczy których ludzie często nie rozumieją zanim zaczną, że sam proces formułowania pytania ma wartość. Rozkład to nie tylko te kilkanaście minut z kartami, to wszystko od momentu kiedy decydujesz że chcesz go zrobić.