Wiem, że to może brzmieć dziwnie, ale naprawdę mam takie pragnienie - chciałabym po prostu wyłączyć w sobie wszelkie emocje. Ból, strach, wszystkie te rzeczy, które od bardzo długiego czasu nie dają mi normalnie żyć. Zdaję sobie sprawę, że razem z tym poszłyby też te dobre uczucia, ale szczerze? Na tym etapie jestem gotowa nawet na to. Te emocje po prostu mi przeszkadzają w codziennym funkcjonowaniu i tak jest już od wielu lat. Jeśli ktoś ma jakiś pomysł albo chce sie podzielić doświadczeniem, piszcie tutaj w wątku.
Serio, jedyne co ci w tej sytuacji realnie pomoże to wizyta u psychologa. Pisanie tu na forum o wyłączaniu emocji nie rozwiąże problemu, a dobry specjalista jest po to żeby z takimi rzeczami pomagac. Nie ma sensu szukać skrótów.
@brzask198 no właśnie, byłam u psychologów i to nie raz, przez wiele lat. Jakoś nie przyniosło to spektakularnych efektów, jak widać. Więc ta rada niespecjalnie do mnie trafia, i szczerze mówiąc, nie o taką radę tu prosiłam...
@aura945 no i co, myślisz że tutaj na forum ezoterycznym znajdziesz coś co okaże się skuteczniejsze niż wizyta u specjalisty? Powodzenia w takim razie 🙂
@brzask198 spróbuj spojrzeć na swoje emocje jakbyś był obserwatorem z zewnątrz. Kilka razy w ciągu dnia, o różnych porach, zatrzymaj się i zapytaj siebie: „co teraz czuję”. Nazwij to, zdefiniuj. A potem drugie pytanie: „dlaczego”. Co sprawia, że w tej chwili chce ci się płakać, albo czujesz złość, radość, cokolwiek innego.
Z emocjami nie wygrasz walcząc z nimi wprost, ale możesz je przepracować tak, żeby twoje reakcje przestały cię zaskakiwać i wprawiać w zakłopotanie.
Na trudne, skrajne chwile wypracuj sobie jakiś sposób wyciszania. Najskuteczniejsze są wizualizacje, konkretny obraz w głowie. Na przykład kiedy zbiera ci się na płacz w miejscu publicznym, wyobraź sobie, że zakręcasz kran z łzami i żadna kropla nie ma prawa wycieknąć. Taka wizualizacja trwa dosłownie kilka sekund. Możesz ją ćwiczyć samodzielnie w domu, przywołując w pamięci sytuacje które wywołują u ciebie niepożadane reakcje, a potem szukając sposobu na ich wyciszenie. Może to być obraz, może jakiś krótki wiersz... intuicja sama podpowie ci co będzie dla ciebie najlepsze.
No i koniecznie sięgnij po techniki relaksacyjne, w sieci można znaleźć całkiem niezłe darmowe kursy jeśli poszukasz. Zresztą wystarczy wpisać „darmowy kurs relaksacji” i coś się znajdzie.
I jeszcze raz: emocji się nie wyłączy, ale panowanie nad nimi jest jak najbardziej możliwe. Powodzenia.
@blekitnywir49 bardzo cenne wskazówki, ale chciałabym dodać kilka rzeczy, bo myślę że to ważne.
Przede wszystkim warto zadać sobie pytanie, co tak naprawdę jest źródłem tych emocji. Bo to zasadnicza różnica, czy mamy do czynienia z osobą, która z natury intensywnie przeżywa świat, czy może z kimś, kto jest w jakiś sposób skrzywdzony, może ofiarą przemocy psychicznej... a nawet tej w internecie. W każdym z tych przypadków podejście bedzie inne. Nie można przykładać tej samej miary do wszystkiego.
I jeszcze jedno, bo to mnie niepokoi w tym co opisuje autorka wątku, czy te emocje, które chce wyłączyć, są jej własne? Czy może ktoś jej wmówił, że coś czuje albo powinna czuć? To istotna kwestia, wlasnie ten mechanizm „wsadzania czegoś w usta” potrafi bardzo namieszać w głowie człowieka.
Emocje same w sobie nie są złe. Stają się problemem, gdy zaburzają równowagę, gdy się po prostu nie możesz pozbierać. Wtedy faktycznie trzeba powiedzieć sobie STOP, choć organizm często wymusza to sam przez wyczerpanie.
Techniki relaksacyjne i wizualizacja jak najbardziej, zgadzam się. Zanim wejdziesz gdzieś, gdzie coś może cię wyprowadzić z równowagi, weź kilka głębokich oddechów i przywołaj w myślach coś kojącego. To naprawdę działa, sama to stosuję.
Ale proszę, zastanów się też, czy masz kogoś bliskiego, z kim możesz po prostu porozmawiać o tym problemie. Nie wszystko da się przepracować samemu 🙂
@aura945 no właśnie widzę że chodzenie do specjalistów to nie jest dla Ciebie to czego szukasz 🙂 rozumiem to szczerze, nie kazda z tych wizyt cos daje i wiem że latami można probowac bez efektu... ale chyba tak czy inaczej jakaś pomoc z zewnątrz jednak pozostaje jedną z niewielu opcji, nie?
@aura945 no właśnie widzę, że zamiast szukać pomocy u specjalisty, wolisz rozwiązywać swoje sprawy tutaj na forum 🙂
@brzask198 no rozumiem że temat trudny i długi, ale chyba nie do końca przemyślałaś swoją odpowiedź 😉 jedna z koleżanek wyżej napisała że chce wyłączyć emocje bo po prostu nie daje już rady funkcjonować z tym bólem od wielu lat... i jedyne co jej proponujesz to adres mailowy? Na forum można pisać, tu jesteśmy po to żeby rozmawiać.
Jest takie prawo... im dłużej z czymś walczysz, tym głośniej to coś woła: pokochaj mnie, zachowaj mnie przy sobie. Tak to działa. Więc im bardziej będziesz zwalczać własne emocje, tym mocniej bedą ci dokuczać i wracać.
Człowiek bez emocji to człowiek martwy. Dlatego zamiast z nimi wojować, może warto się im uważnie przyjrzeć i posłuchać, co mówią o tobie. Każda emocja, nawet ta najtrudniejsza, niesie w sobie jakąś informację o nas samych, o tym czego nam brakuje albo czego mamy zbyt wiele. Spełnia taką czystą funkcję... informuje nas o naszym wewnętrznym stanie w danej chwili.
I właśnie w tej chwili. Bo emocje nieustannie się zmieniają, żadna nie trwa wiecznie. Może warto zamiast walczyć, po prostu je zaakceptować i sie z nimi zaprzyjaźnić.
Może mógłbym w tym pomóc, bo emocjami i ich właściwym regulowaniem zajmuję się już ponad 8 lat. Po odpowiednio długim treningu da się osiągnąć coś, co nazywam strefą zerową, czyli stan całkowitego braku emocji. Ale szczerze mówiąc, lepszym rozwiązaniem jest chyba doprowadzenie do tego, żeby te negatywne emocje po prostu rzadziej się pojawiały, nie były tak intensywne i żeby były na bieżąco, automatycznie rozładowywane. Te pozytywne niech sobie zostają. Jeśli jesteś zainteresowana taką pomocą, napisz tu w wątku, chętnie odpowiem.
@pawel-43 właśnie, ta „strefa zerowa” mnie też bardzo interesuje. Jak można do niej dojść w praktyce? Chętnie bym sie dowiedział czegoś więcej, bo naprawdę zależy mi na tym i z góry jestem wdzieczny za każdą wskazówkę. Opisz tu w wątku co i jak, bo myślę że nie tylko mnie to dotyczy.
Nie ma innego wyjścia niż po prostu szukać dalej i nie zrażać się porażkami. Bo chyba nie myślisz serio, że jakiś przypadkowy człowiek, który pewnego dnia odkrył w sobie „powołanie” do leczenia innych... a w praktyce głównie do zarabiania na ludziach w trudnej sytuacji, będzie w stanie zrozumieć i pomóc twojej wrażliwej i skomplikowanej psychice.
@duch552 racja, że nie każdy kto się podaje za terapeutę faktycznie pomoże 🙂
Ale mam pomysł, żeby najpierw zajrzeć na YouTube i sprawdzić czy NLP w ogóle do ciebie przemawia, zanim gdziekolwiek zapłacisz. Polecam takie filmy jak „Jak rozmawiać z pospolitym chamem”, „Radzenie sobie z krytyką” czy „Pokonaj nieśmiałość - panorama społeczna” i naprawdę sporo innych, które uczą jak ”przekierowywać" emocje w inną stronę. To nie jest reklama, serio, sama z tego korzystałam 😀 jak już poczujesz że to ma sens, możesz zdecydować się na kurs za pare stówek, ale najpierw warto zobaczyć za darmo czy w ogóle ten styl nauki ci pasuje
@zrodlo660 właśnie o tym piszę. Trenerem NLP można zostać podobnie jak certyfikowanym bioterapeutą albo nauczycielem reiki, czyli tak naprawdę dosłownie każdy, hydraulik, tokarz, tapicer, ktokolwiek. Kilka kursików, trochę grosza i już masz papiery. Ale zastanów się, czy pozwoliłabyś żeby zbrojarz-betoniarz po paru weekendowych szkoleniach leczył ci chorego zęba? No właśnie... a ludzka psychika jest znacznie bardziej skomplikowana niż dziura w zębie.
@duch552 masz rację co do tych kursików, ale wiesz... z tymi „dyplomowanymi” specjalistami też nie jest wcale tak różowo. Znam przypadki gdzie ktoś z pełnymi papierami i tytułami robił rzeczy, które zwykłemu człowiekowi nawet przez myśl by nie przeszły. Profesorowie, certyfikaty, gabinety na renomowanych uczelniach i co? I też można trafić na kogoś kto skrzywdzi bardziej niż zbrojarz po weekendowym kursie. Dyplom chroni tylko do pewnego stopnia, reszta to juz kwestia człowieka który go nosi.
@blekitnywir49 no tak, masz rację że i do dyplomowanych trzeba podchodzić ostrożnie, ale ta sprawa co wrzuciłeś... serio, ta kobieta sama poszła do kogoś kto reklamował się jako cudotwórca i chciała żeby na nią „tchnął” i ją wyleczył 😀 to trochę jak kiedy wzywasz fachowca do murarki i sam próbujesz mu tłumaczyć jak ma trzymać kielnię, nie? no i poza tym „leczenie dotykiem” to już w ogóle jest dziedzina paranauki, więc trudno się dziwić że takie rzeczy się zdarzają...
@zrodlo660 Hm, ale czy w ogóle czytałaś ten tekst, do którego linkuję? Bo jakoś nie widzę tam ani słowa o Ameryce, żadnej feministce ani żadnym „tchaniu”. Chyba że masz bogatą wyobraźnię, która dopowiada sobie rzeczy których nie ma...
Co do tego fachowca od murarki, drobna uwaga językowa, przepraszam że zwracam uwagę, ale fachowca się wzywa, a woła się psa albo dziecko bawiące się za płotem 🙂 A poza tym, z twojego rozumowania wynikałoby że jak pójdziesz do lekarza z bólem gardła a on zacznie cię dotykać w miejscach kompletnie niezwiązanych z gardłem, to siedzisz cicho bo nie wypada pouczac fachowca? No nie wiem, to całkiem ciekawe podejście do własnego zdrowia i godności.
No i to „leczenie dotykiem” to paranauka... dobrze, powiedz to masażystom i fizjoterapeutom. Albo ortopedzie który dotyka kręgosłupa żeby cokolwiek zbadac. Bardzo ich to rozbawi, serio.
@blekitnywir49 hehe no tak, jak widać wyobraźnia u każdego działa różnie 😀
swoją drogą, mała poprawka, bo sam jestem wyczulony na takie rzeczy, fizykoterapia to ta z aparatami i urządzeniami, a fizjoterapia to juz niekoniecznie... masażyści i fizykoterapeuci doskonale wiedzą co to leczenie dotykiem, bo ktoś im o tym mówił, podobnie jak mnie 🙂 więc chyba sami by się ucieszyli z takiej informacji najbardziej
@zrodlo660 masarz to ten co robi wędliny 🙂 bardzo potrzebny zawód, nie mówię że nie, ale przy problemach zdrowotnych jednak bym polecał lekarza. Oczywiście zawsze istnieje ryzyko że trafi się na jakiegoś... no, nieodpowiedniego człowieka. Ale szczerze mówiąc dużo większa szansa że po prostu trafi się na zwykłego patałacha który nie wie co robi. Tak to już jest, wśród różnych profesji nie wszyscy są na równym poziomie.
@duch552 no właśnie, sam się zastanawiam czy to słowo jeszcze jest w ogóle używane przez młodszych ludzi. Nawet mój komputer to podkreśla na czerwono i chce zamieniać „rz” na „ż”, więc chyba coś w tym jest 🙂
Szczerze mówiąc byłbym rad gdyby masarze jako zawód odeszli w przeszłość razem z tymi całymi wędlinami. To moim zdaniem przeżytek z czasów kiedy nie było lodówek i ludzie siedzieli na wsiach z własnymi gospodarstwami. Ubili świnię i musieli to jakoś przejeść przez kilka tygodni całą rodziną, stąd te szynki i kiełbasy. Ale dziś? Mamy zamrażarki, w każdym sklepie można kupić świeże mięso, więc po co nam to wszystko.
A do tych wędlin przecież wnikają smoły z dymu, do tego jeszcze ta saletra dodawana wcześniej... „samo zdrowie” jak to mówią. Wystarczyłoby się przyzwyczaić do zimnej pieczeni albo do udka z kurczaka zamiast kiełbasy czy tej wędzonki, ktora śmierdzi nawet z tej najdroższej szynki. Jakoś nie mogę się przekonać że to jest cokolwiek wartościowego na talerzu.
@duch552 no albo lekarzy ;D bo i wśród nich zdarzają się tacy, co to lepiej do masarza trafić haha
@zrodlo660 no dobra, SPECJALISTA któremu „mówiono”. Wielkie WOW naprawdę.
Ale co mają do tego, na miłość boską, masarze? Skóra mi cierpnie na samą myśl o dyplomowanym terapeucie który myli masaż z masarnią... i zapewniam, że to nie kwestia żadnej rozbuchanej wyobraźni.
Bo najprostsza definicja fizjoterapeuty mówi wprost, że działa on nie tylko przy pomocy aparatów, ale i manualnie. Fizykoterapia to zaledwie jeden z działów fizjoterapii. A fizykoterapeuta korzysta z czynnikow fizycznych takich jak ciepło, zimno, woda, promieniowanie słoneczne, no i owszem, również ze specjalistycznej aparatury medycznej. Promieniowanie podczerwone, pole magnetyczne, ultradźwięki i tak dalej. To wszystko jest częścią szerszej całości, nie oddzielnym światem.
Piszesz że „tobie mówiono”... cóż, albo było to bardzo dawno temu i pamięć zawiodła, albo po prostu słuchano niezbyt uważnie. Delikatnie rzecz ujmując, coś ci sie tu lekko pomieszało.
@duch552 no właśnie, tu chodzi o to żeby znaleźć kogoś naprawdę dobrego 🙂 bo różnie z tymi specjalistami bywa, wiesz jak to jest... jeden potrafi naprawdę pomóc, a drugi to może tylko szkodzić. Nie poddawaj się i szukaj dalej, bo na pewno jest gdzieś ktoś, kto bedzie w stanie podejść do Twojej wrażliwej i skomplikowanej psychiki odpowiednio. Dobry psycholog to podstawa!
Poszukajcie sobie książki „Zero ograniczeń” autorstwa Joe Vitale, myślę że może was zainteresować w kontekscie tego wątku 🙂
@blekitnywir49 a w ogóle to po co od razu wyłączać? wystarczy przecież mieć je pod kontrolą 🙂 całkowicie wyłączyć... no nie wiem, moze mastektomia? 😉
@zrodlo660 właśnie o to chodzi, żeby mieć je pod kontrolą... ale czy można nazwać kontrolą to, że się patroluje ulice samochodem, żeby tylko sprawdzić, dokąd wychodzi dana osoba? Czy to nie jest przypadkiem nękanie?
I czy naprawdę uchodzi to bezkarnie?
najlepiej to w ogóle o tym zapomniec 🙂
@ksiezyc419 o zapomnieniu to chyba jednak nie jest takie proste 🙂 ale wiesz co, natknęłam się kiedyś na coś ciekawego dotyczącego kontroli emocji, bodajże z zakresu NLP... naprawdę dobre materiały, polecam poszukać czegoś w tym kierunku, bo można się sporo nauczyć!
Zgłaszam się tu chętnie bo temat jest ciekawy. Wyłączyć emocje całkowicie... no to nie jest możliwe i myślę że nawet nie byłoby to dobre rozwiązanie. Emocje to część nas, bez nich człowiek staje się czymś w rodzaju robota. Ale rozumiem że chodzi o to żeby nie dać się im ponosić w trudnych momentach i tu już jest o czym mówić.
Coś mnie ciekawi, jeśli mozesz powiedzieć, to co u ciebie zdiagnozowali?
no dobra, wiem że to nie jest najlepszy pomysł, ale też rozumiem że czasem człowiek po prostu musi...
wersja ekstremalna to lobotomia, tylko nie wiem czy ktokolwiek jeszcze to robi w ogóle
wersja łagodniejsza to jakis medykament wyciszajacy, np. Tramal, to lek przeciwbólowy na recepte, podobno uzależnia
możesz też spróbować czegoś takiego jak l-tyrozyna (tyrosine), poszukaj na allegro. ja sam to biorę co jakiś czas. to aminokwas dla sportowcow, wyzwala dopaminę, działa uspokajajaco i anty-stresowo, ale nie usypia. zwiększa nawet koncentrację. jak bierzesz ponad tydzień to robi się taki efekt otepienia, ale bez utraty koncentracji. nieszkodliwe, ale życie staje się trochę nudne 🙂 potem warto na chwilę odstawić. polecam tyrozynę firmy Nutrend, bo tej uzywam, ale Kaizen też jest ok (też próbowałem). możesz oczywiście sprawdzić inne firmy
pomysły w stylu nlp są takie przeciętne szczerze mówiac. sam/sama raczej nie da rady tego dobrze przeprowadzić. natomiast psychoterapia, indywidualna albo grupowa (grupowa chyba lepsza), może naprawdę dużo dać. sporo ulgi i inne plusy
@wir469 hmm, ja bym tu dodała jeszcze jedną perspektywę. Moim zdaniem kompletne wyłączenie emocji to nie jest dobry kierunek, bo emocje to jednak część nas i bez nich życie robi sie po prostu płaskie i bez sensu.
Myśle, że lepiej skupić sie na tym, żeby pozbyć się tych złych emocji i wzmacniać te dobre. Buddyjscy mnisi potrafią to robić naprawdę dobrze, ale zwykli ludzie też mają szansę to osiągnąć, wbrew pozorom. Kluczem jest przede wszystkim polubienie siebie. Serio, brzmi banalnie, ale to naprawdę działa. Chodzi o to, żeby znaleźć zdrowy dystans do siebie samej, czyli nie być ani nadmiernie samokrytyczną, ani też bezkrytyczną wobec siebie. Taki złoty środek.
I wiesz co, jak już to osiągniesz, to reszta jakoś sama sie układa. Jak polubisz siebie, inni też cię polubią, czy chcą czy nie 🙂
Ból to nie jest kwestia psychologii, to czysta fizjologia.
Właśnie to jest clou sprawy. Emocje nie są naszym wrogiem, wrecz przeciwnie. Kiedy człowiek jest dręczony przez los albo przez innych ludzi, musi mieć możliwość ich wyrzucenia z siebie... inaczej może dojść do prawdziwej tragedii. To jest naturalna potrzeba i nie wolno jej w sobie tłumić.
hm, amfetamina... serio? nie wiem czy to najlepszy pomysł bo jednak to narkotyk i potem mozna mieć więcej problemów niż na początku 🙁 nie polecałabym tej drogi
@umysl558 nigdy w życiu nie sięgałam po takie środki i nie zamierzam tego polecać komukolwiek.
Myślę, że zamiast szukać takich rozwiązań, lepiej po prostu usunąć toksycznych ludzi ze swojego otoczenia...
@pole668 a z jakiego jesteś miasta? 🙂 tak po prostu pytam
no i poszukaj sobie ćwiczeń na pozycję dysocjacji, asocjacji i tego „drugiego” na pewno cos znajdziesz jak pogrzebiesz trochę w sieci 😀
@zrodlo660 ja nie zamierzam nic robić w tej kwestii.
Co do ćwiczeń, które wymieniałaś, to szukanie dysocjacji, asocjacji i „drugiego” w sieci faktycznie może być pomocne, na pewno coś się znajdzie.
no to może zacznę od takiej złośliwości: najpewniejszy sposób na brak emocji to śmierć, mam nadzieję że to oczywiste 🙂 ale serio, jesteśmy istotami emocjonalnymi i nie ma co z tym polemizować.
Emocje decydują o tym, że w ogóle jesteśmy i kim jesteśmy, bardziej niż ciało czy rozum. Nie da sie tego po prostu wyłączyć. jakbyś chciała przestać odczuwać, to tak naprawdę jakbyś nie chciała żyć. to ciekawe pytanie, po co właściwie „normalnie funkcjonować” jako taka roślinka bez emocji? co dobrego da to ludziom wokół ciebie?
Ból, strach... wiem, brzmią jak wrogowie. nie pozwalają ci żyć tak jak sobie wyobrażasz „normalne życie”. ale nie ma co się łudzić, nawet w telenowelach nie jest tak bezproblemowo. każdy się czegoś boi, każdy ma swoje traumy, niewyjaśnione sprawy i rzeczy, których woli nie wspominać. Ktoś mądry powiedział kiedyś, żeby zacytować Coelho, że twój przeciwnik jest twoim największym nauczycielem. jeśli nie możesz go pokonać, to sie z nim zaprzyjaźnij.
Złe emocje są potrzebne, tak samo jak inne zmysły. Strach przed ogniem każe ci wyjąć rękę zanim się sparzysz, smród pleśni nie pozwala ci zjeść starego chleba. Emocje to takie czujniki, które masz w sobie. jeśli naprawdę chcesz sie ich pozbyć to powiem szczerze: bezpieczniej i sympatyczniej będzie po prostu wycofać sie z tego świata w ogóle 😛
@cisza598 właśnie, tu się z Tobą nie do końca zgadzam. autorka wątku nie pisała chyba, że emocje są dla niej problemem same w sobie. ona po prostu szuka jakiegoś sposobu, żeby nimi lepiej zarządzać, nie pozbywać się ich zupełnie. to trochę inna sprawa moim zdaniem.
no właśnie, każdy chce czego innego... ja bym chciała je włączyć, bo moje zdają sie być gdzieś na urlopie od lat 🙂
tramadol robi robotę 🙂
Buddyzm podchodzi do emocji z kilku stron jednocześnie. Chodzi o to, żeby umieć przeżywać te nieprzyjemne bez robienia sobie i innym krzywdy, rozwijać pozytywny potencjał umysłu, panować nad tym co czujemy i rozumieć skąd to się bierze i do czego prowadzi.
Emocji nie da sie tak po prostu wyłączyć, bo swiadomość produkuje je cały czas... ale można nauczyć się przeżywać je mądrze, korzystać z ich potencjału zamiast dać się im ponieść.
Co ciekawe, buddyzm mówi że śmierć tego nie przerywa 🙂 Bo świadomość jest niezniszczalna i nie kończy swojego istnienia razem z ciałem.
Jeśli temat was interesuje, polecam sięgnąć po zen albo buddyzm tybetański, szczególnie szkoły Karma Kagyu czy Gelugpa, ta od Dalajlamy. Ten ostatni bywa trochę przegadany, ale za to naprawde dużo wyjaśnia i tłumaczy. Sporo o emocjach pisali Dalajlama, Khandro Rinpocze, która swoją drogą jest kobietą, oraz Gendyn Rinpocze. Warto poczytać.
Emocje to coś naprawdę wspaniałego, nie rozumiem dlaczego miałoby sie je wyłączać...
Przecież to one podpowiadają nam kiedy powinniśmy się wycofać, a kiedy warto zostać i pobyt jeszcze chwilę dłużej w danym miejscu czy sytuacji. To one uruchamiają w nas odpowiednie substancje, adrenalinę, dopaminę, serotoninę, oksytocynę. Cały ten wewnętrzny chemiczny taniec zaczyna sie właśnie od emocji.
Emocje są nieodłączną częścią człowieczeństwa. Nieuchronne i w gruncie rzeczy potrzebne.
Pytanie nie brzmi „jak je wygasić”, lecz raczej: które z nich warto w sobie pielęgnować i rozwijać, a które jedynie nas ograniczają. Bo jeśli skupimy się na tych, które wspierają nasz wzrost i rozwój, to same „trudne” emocje tracą nad nami swoją dawną władzę.
Chciałem napisać tu o czymś, co może być ważne dla niektórych osób w tym wątku. Przez ostatnie lata prowadzono w Polsce specjalistyczny program pomocy psychologicznej dla ludzi, którzy przeżyli wypadki drogowe... i jak się okazuje, skutecznie pomożono już ponad stu osobom zmagającym się z zespołem stresu pourazowego.
Program jest skierowany do tych, którzy w ciagu ostatnich dwóch lat uczestniczyli w wypadku, byli jego świadkami, albo stracili kogoś bliskiego w takich okolicznościach. Oferuje się tam fachową diagnozę psychologicznych problemów potraumatycznych, takich jak kłopoty ze snem, nawracające wspomnienia, nadmierne napięcie czy trudności z koncentracją.
Jeśli u kogoś stwierdzi się zespół stresu pourazowego, może skorzystać z bezpłatnej terapii prowadzonej przez doświadczonych specjalistów. Cały program nosi nazwę „Trakt”, jest finansowany ze środków unijnych i prowadzi go Uniwersytet Warszawski. Dla pacjentów jest całkowicie bezpłatny. Szczegółow można szukać samodzielnie w sieci, wpisując nazwę programu.
Piszę o tym, bo czasem to co nazywamy chęcią „wyłączenia emocji” jest w istocie skutkiem głębokiej traumy, której nie rozpoznano i nie przepracowano.
Wyciągnij wtyczkę i po sprawie 🙂
moim zdaniem magia raczej nie jest od takich rzeczy 🙂 jest masa poradników na ten temat, łatwo je znaleźć
medytacja naprawdę może pomóc, szczerze polecam spróbować. nie chodzi o jakies mistyczne cuda, po prostu regularnie siadasz, skupiasz się na oddechu i uczysz swój umysł żeby nie reagował od razu na każdy bodziec. z czasem emocje nie znikają, ale masz nad nimi większą kontrolę i nie porywają cię tak łatwo
szczerze mówiac to powatpiewam zeby cos takiego w ogole dzialalo...
Polecam spacer po lesie bez maseczki.