Dlatego traktuję karty jako narzędzie dialogu z nieświadomością, nie jako kryształową kulę. Krzyż Celtycki to rozmowa, nie przepowiednia.
To zmienia perspektywę. Nie "co się stanie" ale "co dzieje się teraz na głębokim poziomie".
@Whisper dokładnie. A "co się stanie" wynika z "co dzieje się teraz" plus "jakie zrobisz wybory".
I właśnie dlatego lubię Krzyż - pokazuje nie tylko "dokąd zmierzasz" (pozycja 10) ale też "gdzie jesteś" (pozycja 1), "co cię trzyma" (pozycja 3), "co cię wspiera" (pozycja 5). Cały ekosystem sytuacji.
No dobra, przekonaliście mnie. Muszę wrócić do Krzyża i potraktować go poważnie, nie jak szybki rozkład.
@Kasiulka25 właśnie. Krzyż to maraton, nie sprint. Wymaga czasu, skupienia, refleksji.
I cierpliwości. Nie zawsze od razu wszystko zrozumiesz. Czasem wraca się do rozkładu po tygodniu i nagle widzisz coś, czego wcześniej nie było.
Albo klient wraca po miesiącu i mówi "teraz rozumiem co wtedy karty pokazywały". Perspektywa czasu oświetla rzeczy.
Dlatego warto fotografować albo rysować rozkłady. Pamięć jest zawodna, a szczegóły układu kart czasem mają znaczenie.
Ja zapisuję, ale nigdy nie wracam do notatek. Może powinnam zacząć.
@Leonora to jest jak dziennik - wartość odkrywasz po czasie, nie od razu. Zobacz swoje rozkłady sprzed roku, zobaczysz wzorce które się powtarzają.
Dokładnie. Czasem ta sama karta wyskakuje w tej samej pozycji przez pół roku - to znaczy że pracujesz nad jakimś tematem długoterminowo.
Albo że nie chcesz nad nim pracować i uciekasz. Karty będą powtarzać, dopóki nie usłyszysz.
Najgorsze jest ignorowanie rozkładu który ci się nie podoba. "Nie, to niemożliwe, położę jeszcze raz". I kładziesz, i karty krzyczą głośniej.
@Paradoxa widziałem to dziesiątki razy. Ktoś pyta trzy razy to samo, bo nie podoba mu się odpowiedź. A karty pokazują coraz bardziej dramatyczne wersje tej samej prawdy.
Czy to znaczy że nigdy nie powinno się powtarzać pytania?
@Rodis można, ale nie tego samego dnia. Poczekaj tydzień, miesiąc. Jeśli sytuacja się zmienia, karty pokażą zmianę. Jeśli nie - dostaniesz podobną odpowiedź.
A co z rozkładami "kontrolnymi"? Robię Krzyż, przechodzę jakiś czas, robię drugi żeby sprawdzić postęp?
@Zorka to ma sens, zwłaszcza dla długotrwałych sytuacji. Ale pytanie musi być inne - nie "czy dostanę tę pracę" ponownie, ale "jak wygląda teraz sytuacja z tą pracą".
Tak, zmiana perspektywy pytania pozwala kartom pokazać ewolucję, a nie powtórkę.
Ile czasu zajmowało wam nauczenie się płynnego czytania Krzyża?
@Gituska rok, może dwa. Na początku każdy rozkład to był godzinny wysiłek. Teraz widzę układy natychmiast, ale nadal każdy odkrywa coś nowego.
@Gituska nigdy się nie kończy nauka. Po dwudziestu latach nadal znajduję nowe warstwy interpretacji.
To trochę przytłaczające - nigdy nie będę naprawdę dobry?
@Whisper będziesz dobry. Ale nigdy nie będziesz "skończony". Krzyż rośnie z tobą.
Dokładnie. Rozkład który zrobiłem w wieku dwudziestu lat czytałem inaczej niż ten sam rozkład po czterdziestce. Życiowe doświadczenie wzbogaca perspektywę.
Zaczynam rozumieć czemu ten rozkład przetrwał tyle lat. Jest w nim głębia której nie widać na pierwszy rzut oka.
@Faddi dlatego to klasyka. Proste rozkłady przychodzą i odchodzą, ale Krzyż Celtycki został, bo działa na wielu poziomach jednocześnie. To narzędzie które rośnie wraz z praktykującym - i właśnie dlatego jest tak cenne 🙂