Ostatnio dużo czytam o czakrach i zaczęłam się zastanawiać nad czymś, o czym rzadko się mówi wprost. Mam 51 lat, od jakiegoś czasu jestem w trakcie menopauzy i czuję, jakby coś fundamentalnie się przesunęło w moim ciele i głowie. Nie chodzi mi tylko o fizyczne objawy, ale o takie poczucie, jakby grunt uciekał mi spod nóg. Czytałam, że muladhara odpowiada właśnie za to poczucie zakorzenienia i stabilności. Zastanawiam się więc, czy zmiany hormonalne mogą mieć bezpośredni wpływ na to, jak działa ta czakra, albo w ogóle na cały system energetyczny. Czy ktoś się nad tym zastanawiał? Czy to, co dzieje się w ciele fizycznym, tak bardzo przekłada się na energię?
To bardzo ciekawy trop. Zanim jednak powiem, co o tym myślę, chciałabym się upewnić, że dobrze rozumiem twoje pytanie. Pytasz o to, czy hormony jako substancje biochemiczne mogą blokować lub aktywować czakry, czy raczej o to, że zmiany hormonalne wpływają na stan emocjonalny i psychiczny, co z kolei odbija się na energii? Bo to są dwa różne mechanizmy i rozmowa o nich powinna iść w różnych kierunkach.
@Paradoxa Szczerze? Chyba o obie rzeczy naraz, choć nie umiałam tego tak precyzyjnie rozdzielić. Ale właśnie to drugie, o którym mówisz, najbardziej mnie dotyczy. Ten stan emocjonalny jest teraz bardzo niestabilny i zastanawiam się, czy to błędne koło - czy hormony destabilizują energię, czy może moja energia jest w złym stanie i dlatego trudniej mi przez to przejść.
@Paradoxa dobrze, że to rozdzieliłaś Paradoxa, bo widzę, że w internecie te dwie rzeczy są nagminnie mieszane i powstają z tego niestworzone teorie. Z perspektywy większości tradycji, z których wywodzi się koncepcja czakr, hormony same w sobie nie są bytem energetycznym, ale są nośnikiem informacji w ciele fizycznym. I tutaj pojawia się pytanie, które sam sobie zadaję od lat: czy ciało fizyczne i ciało energetyczne są paralelne, czy jedno warunkuje drugie? Bo jeśli są paralelne, to zmiany hormonalne nie blokują czakry bezpośrednio, ale mogą tworzyć warunki, w których blokada łatwiej powstaje.
@Zengui Właśnie to. I dodam od siebie, że w tantryzmie, skąd wywodzi się większość współczesnych koncepcji o czakrach, ciało fizyczne jest dosłownie mapą ciała subtelnego, nie odwrotnie. Więc klimakterium nie jest przyczyną zaburzenia energetycznego, ale jest sygnałem, że system jako całość przechodzi transformację. To ważne rozróżnienie, bo zmienia całkowicie podejście do pracy z tym stanem.
Nie chcę przerywać, bo rozmowa idzie w ciekawym kierunku, ale jestem trochę zagubiony. Co to znaczy w praktyce, że ciało fizyczne jest mapą ciała subtelnego? Jak to rozumieć w kontekście codziennego życia, bez wchodzenia w głębszą teorię?
@Kappi Spróbuję prosto. Wyobraź sobie, że twoje ciało fizyczne to coś w rodzaju wydruku z drukarki, a plik, z którego drukujesz, to ciało energetyczne. Kiedy plik jest poprawny, wydruk jest czysty. Kiedy coś jest nie tak z plikiem, widać to na wydruku. Menopauza w tym obrazie to duża aktualizacja pliku - system się przebudowuje i chwilowo wydruki mogą wychodzić nieprzewidywalnie. Upraszczam, ale mniej więcej o to chodzi.
Metafora z drukarką jest sympatyczna, choć ja bym powiedziała inaczej. Zależność działa w obie strony jednocześnie, nie ma jednego źródła. Ale kierunek, który podałaś, jest wystarczający na start.
@Herga a ja mam pytanie do Luizy75, bo jej post mnie zaintrygował. Piszesz, że czujesz jakby grunt uciekał ci spod nóg. Jak to fizycznie odczuwasz? Czy to jest takie lękowe, czy raczej jak dezorientacja, jakbyś nie wiedziała, gdzie stoisz? Pytam, bo to może wskazywać na różne aspekty muladhary i nie wiem, czy to w ogóle muladhara, czy może manipura.
@Larkis Hmm, to dobre pytanie. Bardziej lękowe niż dezorientacja. Takie poczucie, że nic nie jest pewne, że nie ma na czym się oprzeć. Do tego duże zmęczenie i brak energii do działania. Trochę jakby ktoś wyciągnął spod mnie podstawę, na której stałam przez lata.
@Luiza75 lękowe poczucie braku gruntu to klasyczny obraz zablokowanej lub niedoładowanej muladhary. Ale zanim zaczniesz intensywnie pracować z tą czakrą, mam jedno pytanie: jak wygląda twoja sytuacja życiowa teraz? Czy poza zmianami hormonalnymi coś się ostatnio zmieniło, dom, praca, relacje? Pytam serio, bo muladhara reaguje na realne warunki życia, nie tylko na energię samą w sobie.
@Simma Trochę się zmieniło. Dzieci wyfrunęły z domu, mąż dużo pracuje, ja sama wróciłam ostatnio po przerwie do pracy. Dużo naraz.
@Luiza75 no i masz odpowiedź. To, co opisujesz, to nie jest wyłącznie kwestia hormonów. To jest zbieg kilku czynników naraz, które każdy z osobna wystarczyłby, żeby naruszyć stabilność energetyczną. Hormony mogą działać jak wzmacniacz tego, co już jest niestabilne. Nie twierdzę, że nie mają znaczenia, ale przypisywanie całego stanu tylko menopauzie może cię prowadzić w złą stronę przy szukaniu wsparcia.
Słucham tej rozmowy i mam pytanie, bo sama jestem w podobnym wieku i zaczęłam się zastanawiać nad swoją energią. Czy jest jakiś sposób, żeby samodzielnie sprawdzić, w jakim stanie są poszczególne czakry? Chodzi mi o coś konkretnego, nie o kupowanie płatnych sesji.
@Kinsia Jest kilka metod, ale każda ma swoje ograniczenia i szczerość nakazuje to powiedzieć. Możesz pracować z pendlem nad każdym punktem czakry i obserwować ruch, możesz też prowadzić przez jakiś czas dziennik emocji i szukać wzorców, które przypisuje się poszczególnym czakrom. Tylko że obie metody wymagają pewnej wprawy w obserwacji siebie, bez niej wyniki będą mało czytelne. Masz jakieś doświadczenie w samoobserwacji?
A ja zapytam wprost, bo mnie tu coś nie gra. Skoro hormony i zmiany życiowe i energia to wszystko działa na siebie naraz, to jak w ogóle można stwierdzić, że to czakra jest zablokowana, a nie po prostu trudny czas w życiu? Skąd wiedzieć, że to nie jest zwykłe wypalenie albo depresja?
@Kanko To jest naprawdę uczciwe pytanie i nie ma na nie prostej odpowiedzi. Z perspektywy tradycji energetycznych - trudny czas w życiu i zablokowana czakra to często dwa opisy tego samego zjawiska, a nie dwa różne problemy. Nikt rozsądny nie powie ci, że praca z czakrami zastępuje diagnozę lekarską ani pomoc psychologiczną. Jedno nie wyklucza drugiego.
@Kanko dobrze, że Kanko to powiedział, bo myślę, że wiele osób się nad tym nie zastanawia wystarczająco. Sam długo pracowałem z czakrami i doszedłem do wniosku, że to są użyteczne ramy do rozumienia siebie, ale nie medyczne metody diagnostyczne. Pytanie do Luizy75, bo mi zależy: jesteś pod opieką lekarską przy tej menopauzie? Pytam, bo to naprawdę ważne, żeby mieć wsparcie na kilku poziomach jednocześnie.
@Whisper Tak, jestem u ginekologa, mam zrobione badania. To nie jest tak, że zamiast lekarza szukam czakr. Szukam dodatkowego rozumienia tego, przez co przechodzę.
@Luiza75 i to jest bardzo zdrowe podejście. Właściwie to, co opisujesz, czyli szukanie dodatkowej ramy do rozumienia siebie w trudnym czasie, to jest dokładnie to, do czego ta wiedza może być pomocna. Wróćmy więc do pytania o stabilność energetyczną, bo mam poczucie, że warto porozmawiać o tym, jak w praktyce buduje się ten fundament, kiedy wszystko się chwieje. Czy ktoś z was przechodził przez coś podobnego i próbował świadomie pracować z muladharą w trudnym czasie?
Wróćmy więc do tego, co Luiza75 opisała, bo chcę się upewnić, że dobrze rozumiem. Mówisz o lęku, braku gruntu, zmęczeniu i braku energii do działania. Ale czy to jest stan ciągły, czy raczej faluje? Bo to może dużo powiedzieć o tym, z czym rzeczywiście pracujemy.
Raczej faluje. Są dni, kiedy jest lepiej, a potem nagle wszystko znowu się wali. Nie ma wyraźnego powodu, przynajmniej nie zawsze.
To falowanie jest bardzo charakterystyczne i właśnie przez to trudno to przypisać wyłącznie jednej przyczynie. Czy zauważasz jakiś rytm w tych wahaniach? Czy jest coś, co poprzedza gorsze dni, albo coś, co je wyzwala?
@Simma Teraz kiedy pytasz, to chyba tak. Gorsze dni zdarzają się częściej, gdy jestem sama w domu przez dłuższy czas. Ale nie zawsze, więc nie byłam tego pewna.
To jest konkretna wskazówka. Cisza i samotność jako wyzwalacz lęku w kontekście muladhary to coś, o czym wiele osób nie myśli, bo intuicyjnie wydaje nam się, że spokój powinien pomagać. A przy rozchwianej pierwszej czakrze może być odwrotnie, bo brakuje zewnętrznego zakotwiczenia, które w środku jeszcze nie istnieje.
@Paradoxa Poczekaj, nie rozumiem. Mówisz, że spokój może szkodzić? To jak w takim razie się uziemiać, jeśli nie przez wyciszenie?
@Kappi Nie chodzi o to, że spokój szkodzi, tylko że w pewnych stanach brak bodźców zewnętrznych odsłania wewnętrzny chaos, który wcześniej był przykryty codziennym hałasem. Uziemienie przez wyciszenie działa, ale dopiero kiedy masz już jakiś wewnętrzny punkt oparcia. Jeśli go nie ma, sama cisza może nasilać lęk.
O, to mnie zastanawia. Bo słyszałam zawsze, że medytacja i wyciszenie są pierwszym krokiem do pracy z czakrami. A teraz wynika, że niekoniecznie?
@Larkis Medytacja jest jednym z kroków, nie pierwszym automatycznie. Przy bardzo rozchwianej muladharze często zaczyna się od czegoś bardziej ucieleśnionego, czegoś fizycznego. Chodzenie boso, kontakt z ziemią, gotowanie, ogrodnictwo. Coś, co angażuje ciało, zanim zacznie angażować umysł.
@Herga mam pytanie trochę z boku. Mówicie o intencji i obecności, ale jak to się ma do tych konkretnych ćwiczeń fizycznych, o których pisała Herga wcześniej? Czy to jedno i drugie, czy można wybrać?
@Kappi Można zacząć od jednego. Ale te dwie rzeczy robią coś innego. Fizyczność zakotwicza cię w ciele, czyli dostarcza materiału. Intencja i obecność to praca z tym materiałem. Jeśli wybierzesz tylko jedno, masz połowę.
Chodzenie boso i ogrodnictwo to rozumiem, ale jak to konkretnie działa? Czy chodzi o skupienie uwagi na ciele, czy jest coś więcej? Przepraszam, że pytam o takie podstawy.
@Kinsia Nie ma przepraszać za pytania o podstawy. Chodzi głównie o to, że muladhara to czakra, która w wielu tradycjach jest wiązana z żywiołem ziemi i z fizycznością jako taką. Bezpośredni kontakt z materią, dosłownie z ziemią pod stopami, z faktycznym działaniem rąk, to sygnał dla układu nerwowego, że jesteś tutaj, że masz ciało, że stoisz na czymś. Można to też czytać całkowicie bez języka energetycznego, czysto somatycznie.
Czyli w gruncie rzeczy mówimy o zakotwiczeniu się w ciele przez zmysły i działanie? Bo to brzmi jak zwykła terapia somatyczna, nie ezoteryka.
@Kanko I dobrze, że to zauważyłeś, bo te dwie rzeczy nie są sprzeczne. Nikt tutaj nie mówi, że to jest zamiast terapii ani że to jest coś nadnaturalnego. Język się różni, mechanizm bywa podobny. Terapia somatyczna i praca z muladharą mogą opisywać nakładające się zjawiska.
Mam wrażenie, że ta rozmowa dryftuje trochę w stronę ogólnej teorii, a Luiza75 zadała bardzo konkretne pytanie o budowanie stabilności. Może wróćmy do tego, co praktycznie jej może pomóc teraz, w tym konkretnym czasie zmian?
@Whisper Dziękuję, bo rzeczywiście chciałabym wiedzieć, od czego zacząć. Nie wiem, czy zacznę od razu medytować, ale jakaś konkretna praktyka, nawet mała, byłaby pomocna.
To zanim podamy jakieś konkretne praktyki, chcę zapytać o jedno: czy masz teraz w swoim życiu cokolwiek, co daje ci poczucie rutyny i przewidywalności? Cokolwiek stałego, nawet małego?
@Luiza75 to jest więcej niż myślisz. Codzienny rytuał poranny to dosłownie budowanie struktury, a struktura to fundament stabilności energetycznej. Muladhara żywi się powtarzalnością. Możesz zacząć od rozszerzania tego, co już masz, zamiast budować coś nowego od zera.
@Paradoxa a wracając do tego, co mówiła Paradoxa o rozszerzaniu porannego rytuału, jak to miałoby wyglądać? Bo znam pojęcie rytuału jako czegoś bardzo sformalizowanego z elementami symboli i intencji. A tu mówicie o kawie rano?
@Larkis rytuał nie musi być sformalizowany, żeby działał. To znaczy, że kawa rano staje się rytuałem nie przez symbolikę, ale przez intencję i powtarzalność. Pytanie do Luizy: czy podczas tej kawy jesteś naprawdę tam, czy zwykle już myślisz o tym, co przed tobą?
@Simma Szczerze? Zwykle już wtedy mam w głowie listę rzeczy do zrobienia. Rzadko kiedy siedzę przy tym spokojnie.
Słucham tej rozmowy i mam podobną sytuację, choć nie jestem w klimakterium. Ale to poczucie, że nie ma na czym stanąć, znam je. Czy to, o czym mówicie, działa też u osób, które nie mają zmian hormonalnych, ale mają podobne odczucie?
@Habba Muladhara nie jest czakrą wyłącznie hormonalną ani związaną tylko z jednym etapem życia. Każda poważna zmiana, każda utrata punktu oparcia, może ją destabilizować. Wiek, hormony, konkretny kontekst mogą wpływać na to, jak głęboko i jak długo, ale mechanizm jest podobny.
I to jest właśnie ten moment. Nie trzeba dodawać kryształów ani afirmacji. Wystarczy zacząć od tego, żeby te dwadzieścia minut przy kawie było tylko tym, czym jest. Muladhara stabilizuje się przez obecność w tym, co już jest, a nie przez dodawanie kolejnych warstw.
@Paradoxa Ale jak to osiągnąć? Ja na przykład też mam rytuał poranny i też w kółko odpływam myślami. Czy to oznacza, że nie działa?
@Larkis To nie jest pytanie o skuteczność, to jest pytanie o cel. Odpływanie myślami nie unieważnia rytuału, pod warunkiem że zauważasz, że odpłynęłaś i wracasz. To też jest praca. Muladhara to nie stan stały, to kierunek.
Dobra, ale ile to realnie ma trwać? Bo słyszę od jakiegoś czasu o rytuałach, intencji, obecności, a wciąż nie rozumiem, czy mówimy o tygodniu, o miesiącu, czy o całym życiu do końca.
@Kanko To zależy od tego, jak głęboko sięga destabilizacja i co ją wywołało. Przy zmianach hormonalnych, o których tutaj mowa, to nie jest kwestia tygodnia. Ale pierwsze poczucie zakorzenienia może pojawić się szybciej, niż się spodziewasz, jeśli praktyka jest regularna.
Chcę się upewnić, że dobrze rozumiem. Pierwsze efekty to nie jest pełna stabilność, tylko jakiś sygnał, że coś idzie w dobrym kierunku? Jak to rozpoznać?
@Habba Najczęściej jest to takie drobne, że ludzie to przegapiają. Spokojniejszy poranek bez konkretnego powodu. Mniejszy lęk przed tym, co nieplanowane. Nie wielkie przełomy, małe zmiany w tym, jak zaczynasz dzień.
Zastanawiam się, czy to nie jest po prostu efekt placebo. Nie mówię tego złośliwie, naprawdę się zastanawiam. Jak można odróżnić prawdziwą zmianę energetyczną od tego, że po prostu wzięłam się za siebie?
@Luiza75 to jest bardzo uczciwe pytanie i wcale nie trzeba na nie odpowiadać w kategoriach energetycznych. Jeśli efekt jest ten sam, mniejszy lęk, większa stabilność, to ma znaczenie niezależnie od mechanizmu. Ale żeby odpowiedzieć na twoje pytanie bezpośrednio: czy efekt placebo wymaga codziennej, konsekwentnej praktyki, która kosztuje wysiłek?
@Whisper A czy to znaczy, że jeśli ktoś wierzy w czakry, to efekt jest głębszy, a jeśli ktoś jest sceptyczny jak Luiza75, to działa słabiej? Bo to trochę brzmi jak samospełniająca się przepowiednia.
@Kinsia Ciekawe pytanie, ale myślę, że pomijasz jeden element. Przekonanie przyspiesza, ale nie jest warunkiem koniecznym. Chodzenie boso po trawie obniża napięcie nerwowe niezależnie od tego, czy uważasz to za pracę z muladharą, czy za zwykły spacer.
@Whisper słuchajcie, ja wróciłam do pytania, które zadałam wcześniej o ten efekt placebo, bo Whisper nie dokończył odpowiedzi. Brzmiała obiecująco i urwała się. Czy ktoś wie, co chciał powiedzieć?
No to jak to w ogóle jest z tymi hormonami, bo właściwie zaczęliśmy od tego pytania i potem poszliśmy w stronę praktyk. Czy hormony rzeczywiście blokują czakry, czy tylko ułatwiają ich destabilizację?
@Larkis Różnica jest istotna. Blokada to coś, co uniemożliwia przepływ. Destabilizacja to zaburzenie równowagi, ale przepływ nadal istnieje. Przy zmianach hormonalnych, szczególnie w klimakterium, widzę raczej destabilizację niż blokadę, co oznacza, że jest z czym pracować.
Czytam ten wątek od początku i mam pytanie, które może jest naiwne. Czy to, że ktoś przez całe życie nie miał problemów z poczuciem bezpieczeństwa, a nagle w klimakterium je dostaje, znaczy, że wcześniej miał dobrze zrównoważoną muladharę? Czy to może być złudne?
@Alamina Bardzo dobre pytanie i wcale nie naiwne. Możliwe, że wcześniej zewnętrzne warunki dawały wystarczająco dużo oparcia, praca, partnerstwo, stałe role, i muladhara nie musiała pracować sama. Kiedy te warunki się zmieniają albo znikają, okazuje się, ile jest własnego fundamentu, a ile było pożyczonego od okoliczności.
@Gebda właśnie dlatego klimakterium to jeden z tych momentów, które obnażają strukturę. Nie niszczą, obnażają. I dlatego praca zaczęta teraz może być głębsza niż ta zrobiona w spokojniejszym czasie, bo wiesz dokładnie, gdzie jest szczelina.
@Paradoxa dobra, to wróćmy do tej szczeliny, o której napisała Paradoxa. Rozumiem metaforę, ale jak właściwie rozpoznać, gdzie ta szczelina jest? Bo mówicie o pracy z muladharą, o tym żeby wracać do siebie, ale nie mam pojęcia jak sprawdzić, czy trafiam w odpowiednie miejsce.
@Kanko A co czujesz, kiedy myślisz o najbardziej podstawowych rzeczach w swoim życiu? Dach nad głową, codzienna rutyna, finanse. Czy jest tam spokój, obojętność, czy coś ściska?
@Simma No właśnie ściska. Przy finansach szczególnie. Ale nie wiem, czy to jest problem z czakrą, czy po prostu realny problem z budżetem.
@Kanko I to jest właśnie to pytanie, które warto sobie postawić, ale inaczej. Nie: czakra czy rzeczywistość. Tylko: co mogę zmienić zewnętrznie, a co zostaje jako lęk nawet wtedy, gdy sytuacja jest w miarę stabilna? Ta część, która zostaje bez konkretnego powodu, to jest materiał do pracy z muladharą.
@Herga a wracając do hormonów, bo cały czas nie mam jasności. Herga powiedziała wcześniej, że to raczej destabilizacja niż blokada. Ale co z praktycznego punktu widzenia z tego wynika? Czy podejście do pracy z muladharą jest inne w przypadku destabilizacji niż blokady?
@Habba Tak, różnica jest konkretna. Przy blokadzie pracujesz głównie nad tym, żeby otworzyć przepływ, czyli duże ćwiczenia oddechowe, silna praca z ciałem, czasem praca z przeszłością. Przy destabilizacji bardziej chodzi o zakotwiczenie, czyli drobne, regularne działania, które mówią układowi nerwowemu: tu jest stały punkt. Mniej intensywności, więcej powtarzalności.
@Herga to co Herga opisuje jako zakotwiczenie, bardzo mi pasuje do tego, co wiem o rytuałach. Rytuał działa właśnie przez powtarzalność. Niekoniecznie przez to, że jest magiczny w potocznym sensie, tylko przez to, że ciało uczy się: po tym następuje tamto. Czy to jest w ogóle zbliżone do tego, o czym mówisz?
@Gabka Tak, dokładnie. I dlatego najprostszy rytuał zrobiony regularnie przez miesiąc da więcej niż skomplikowana ceremonia raz na jakiś czas. Muladhara odpowiada na regularność, nie na intensywność.
Przepraszam, urwało mi się. Miałem napisać tak: czy efekt jest głębszy przy przekonaniu? Moja odpowiedź jest taka, że przekonanie zmienia jakość uwagi, którą wnosisz do praktyki. A jakość uwagi zmienia efekt. Więc tak, sceptycyzm nie blokuje, ale pełna obecność pomaga. To nie jest magia, to jest po prostu to, jak działa skupienie.
@Whisper Okej, ale to znowu brzmi jak psychologia, nie jak praca energetyczna. Czy wy w ogóle robicie rozróżnienie między tymi dwiema rzeczami, czy to dla was jedno i to samo?
@Kinsia Dla mnie osobiście to nie jest sprzeczność, tylko dwa języki opisujące ten sam proces. Ale rozumiem, że dla kogoś to może być ważne rozróżnienie. Czemu pytasz? Bo jeśli szukasz czegoś, czego psychologia nie wyjaśni, to jestem ciekaw, co masz na myśli.
@Zengui Nie wiem dokładnie. Chyba chodzi mi o to, czy jest coś, co można zrobić tylko na poziomie energetycznym i co nie da się zastąpić terapią czy jakimś ćwiczeniem fizycznym. Bo jeśli nie ma takiej różnicy, to po co w ogóle mówić o czakrach?
To jest uczciwe pytanie, ale myślę, że zakłada coś, co niekoniecznie jest prawdą. Mianowicie, że jeśli dwa podejścia dają podobny efekt, to jedno z nich jest zbędne. A co jeśli dla konkretnej osoby język energetyczny otwiera drzwi, które przy języku psychologicznym zostają zamknięte? To nie jest kwestia prawdziwości, tylko dostępu.
@Paradoxa No ale jak niby język może zmieniać efekt? Albo coś działa, albo nie. Czy nie?
@Larkis Wyobraź sobie, że ktoś mówi ci: masz zaburzenia lękowe o podłożu neurobiologicznym. A potem ktoś inny mówi: twoja muladhara straciła oparcie i szuka gruntu. Oba zdania opisują coś zbliżonego, ale jedno może sprawić, że poczujesz się zepsuta, a drugie, że jesteś w procesie. To zmienia, jak reagujesz na własne ciało.
Mnie to przemawia. Ja przez lata słyszałam to pierwsze i naprawdę tak się czułam, jakby coś było ze mną strukturalnie nie tak. Dopiero kiedy zaczęłam myśleć o tym w kategoriach energii, przestałam z siebie rezygnować. Czy to placebo? Może. Ale przestałam rezygnować.
Czy te rytuały muszą być związane z ziemią dosłownie? Chodzi mi o to, czy chodzenie boso po trawie to rytuał, czy to coś innego?
@Sara20 Może być i jednym, i drugim, zależy od intencji i od tego, jak do tego podchodzisz. Jeśli robisz to mechanicznie, to spacer. Jeśli wnosisz uwagę i robisz to regularnie z konkretnym nastawieniem, zaczyna działać jak rytuał. Granica jest płynna.
Coraz bardziej rozumiem, że ta praca z muladharą to nie jest jednorazowe działanie. Ale wciąż mam z tyłu głowy to pytanie o hormony. Bo u mnie zmiany są konkretne, mierzalne, mam wyniki badań. I zastanawiam się, czy praca energetyczna w ogóle może coś zdziałać przy tak biologicznym fundamencie destabilizacji. Czy ktoś z was przez to przechodził?
@Luiza75 to pytanie, które zadajesz na końcu, jest chyba najważniejsze w całym wątku. Czy praca energetyczna może coś zdziałać, gdy zmiany są mierzalne biologicznie. Ale odwróćmy to: czy masz wrażenie, że twoje wyniki badań i twoje samopoczucie idą w parze, czy zdarza się, że parametry są "w normie", a ty czujesz się destabilizowana? Bo to może zmienić sposób, w jaki patrzymy na tę zależność.
@Zengui Właśnie to jest dziwne, bo nie zawsze idą w parze. Są momenty, kiedy wyniki są lepsze, a ja mam wrażenie, jakby grunt uciekał mi spod nóg. I odwrotnie. Nie wiem, co z tym zrobić.
@Luiza75 to, co opisujesz, jest bardzo charakterystyczne dla okresu klimakterycznego i właśnie dlatego mówiłam wcześniej o destabilizacji, a nie blokadzie. Ciało i to, co odczuwasz energetycznie, mogą być przesunięte w czasie. Hormony rzucają pierwszą falę, a system energetyczny odpowiada z opóźnieniem albo w innym rytmie. Dlatego praca z muladharą przy wynikach "w normie" dalej ma sens, bo to nie jest praca dla wyników, tylko dla tego poczucia gruntu.
@Herga A jak długo trwa to "przesunięcie", o którym mówisz? Czy to kwestia dni, tygodni? Bo Luiza opisuje coś, co brzmi jak stan dość przewlekły, nie jak chwilowe wahania.