Coraz częściej wracam do Krzyża po latach eksperymentowania z innymi układami. Kiedyś myślałem, że dziesięć pozycji to za dużo, że można się zagubić. Teraz widzę, że akurat ten rozkład daje kompletny obraz sytuacji bez zbędnego gadania.
Mnie ten układ strasznie męczy. Za każdym razem muszę sprawdzać w notesie, która pozycja co oznacza. Szóstka to przyszłość czy otoczenie? Siódma to ja czy moje podejście?
@Leonora pozycje różnią się w zależności od źródła. U Waite'a siódma to "ty sam", ósma to "otoczenie", dziewiąta to "nadzieje i lęki", dziesiąta to "wynik". Ale spotkałem talię, gdzie siódma była "radą", ósma "przeszkodami zewnętrznymi". To jest problem z tym rozkładem - każdy interpretuje go trochę inaczej.
Dlatego ja mam własną interpretację pozycji, wypracowaną przez lata. Pierwsza i druga to klasycznie sytuacja bieżąca i wyzwanie, ale trzecią czytam jako "nieświadome motywacje", nie tylko "przeszłość". Czwarta to "świadome cele", nie "niedawna przeszłość".
Ciekawe podejście. Ja z kolei traktuję pozycje 1-6 jako rdzeń rozkładu, a 7-10 jako kontekst psychologiczny. Pierwsze sześć kart mówi co się dzieje, ostatnie cztery - jak to przeżywam i dokąd zmierzam.
A ja mam pytanie - ktoś robi ten rozkład bez "karty kryżującej"? Bo czytałam, że można położyć obie karty obok siebie zamiast krzyżować.
@Whisper technicznie możesz, ale tracisz istotę tego rozkładu. Krzyżowanie pokazuje napięcie, konflikt. Pierwsza karta to sytuacja, druga to co ją komplikuje, blokuje, kwestionuje. Jak je położysz obok, ten dramatyzm ginie.
No właśnie, ta karta krzyżująca potrafi wszystko odmienić. Miałam rozkład, gdzie pierwsza pozycja to Słońce - super, radość, sukces. A krzyżująca? Dziewiątka Mieczy. I nagle całe to "Słońce" nabiera gorzkiego posmaku.
@Zorka dokładnie tak działa. Widziałem Szaleńca krzyżowanego przez Cesarza - piękny obraz tego, jak struktura i reguły tłumią spontaniczność. Albo Kochankowie krzyżowani przez Diabła - wybór zatruwany przez obsesję.
Czy to tylko mnie tak denerwuje, że w tym rozkładzie karty leżą i pionowo i poziomo? Nigdy nie wiem, czy odwrócenie czytać w pionie czy w poziomie dla tych kart co leżą horyzontalnie.
@Faddi karty 3-6 zawsze odczytuję jako poziome, bez względu na to, jak fizycznie leżą. Dla mnie kluczowe jest, która krawędź karty wskazuje na kartę centralną. To określa energię - czy coś napływa do sytuacji czy odpływa.
@Lady nigdy o tym nie myślałem w ten sposób. Więc czwarta pozycja energią "wypływa" z centrum, a trzecia "wpływa"?
@Krysztal dokładnie. Trzecia to fundament, coś co podtrzymuje obecną sytuację. Czwarta to coś co się wyczerpuje, oddala. To nie tylko przeszłość i przyszłość - to dynamika energetyczna.
Cały ten rozkład to właściwie mapa energii. Centrum to oko cyklonu, 3-4-5-6 to cztery kierunki, a pionowa linia 7-8-9-10 to oś transformacji od ego do wyniku.
Zazdroszczę wam takiej swobody w czytaniu. Ja ciągle trzymam się sztywno książkowych definicji pozycji i mam wrażenie, że przez to gubię sens całości.
@Kasiulka25 potrzebujesz praktyki. Zrób sobie sto rozkładów dla siebie, dla znajomych, dla kotów. W pewnym momencie przestaniesz myśleć "pozycja 8 to otoczenie" a zaczniesz widzieć historię, która się układa.
Mnie osobiście bardziej interesuje relacja między pozycją 9 a 10. Nadzieje/lęki kontra wynik. Czasem są totalnie sprzeczne - ktoś się boi czegoś, a wynik pokazuje dokładnie to. Albo na odwrót - ma nadzieję, a wynik mówi "nie".
@Czulu to jedna z najbardziej wymownych par w całym rozkładzie. Dziewiąta pozycja to w gruncie rzeczy nasza iluzja, projekcja. Dziesiąta to rzeczywistość. Sprawdzam zawsze, czy są w harmonii czy w konflikcie.
A co robicie, jak w pozycji dziesiątej wypadnie Koło Fortuny albo jakaś inna karta mówiąca "zależy, może być różnie"?
@Dobema to znaczy, że wynik nie jest przesądzony. Koło Fortuny w dziesiątej pozycji mówi: masz wpływ na to, jak się sprawy potoczą, ale nie kontrolujesz wszystkich zmiennych. Akceptuję takie zakończenia - życie nie zawsze daje jednoznaczne odpowiedzi.
Ale czy wtedy nie lepiej po prostu zrobić kolejny rozkład?
@Luiza75 nie. To pułapka. Jeśli Krzyż Celtycki daje niejednoznaczną dziesiątkę, to takie jest przesłanie. Robienie kolejnego rozkładu to szukanie odpowiedzi, którą chcesz usłyszeć, a nie tej, która jest.
Zgadzam się. Poza tym dziesiąta pozycja nie zawsze jest "wynikiem" w sensie końca historii. To raczej punkt kulminacyjny, szczyt energii. Po szczycie zawsze jest zejście.
@Gituska dobre spostrzeżenie. Dziesiąta karta to nie "i żyli długo i szczęśliwie". To "tu prowadzi obecna trajektoria". Można ją zmienić, zwłaszcza gdy rozkład ostrzega przed czymś.
Czytałem, że niektórzy dodają jedenastą kartę jako "radę" albo "to, czego nie widzisz".
@Whisper to już modyfikacja rozkładu, nie klasyczny Krzyż. Ja czasem dodaję jedenastą jako "ukrytą energię", ale tylko gdy pytam konkretnie o to. Nie rutynowo.
Ja mam inny problem - czy ten rozkład sprawdza się przy pytaniach "tak/nie"? Bo wiele osób przychodzi z takim właśnie zapytaniem.
@Rodis w ogóle nie używam Krzyża Celtyckiego do pytań binarnych. To rozkład analityczny, nie prognostyczny. Pytania "tak/nie" zostawiam dla trzech kart albo pojedynczego losowania.
@Rodis ja akurat czasem używam, ale wtedy patrzę na całość - jeśli większość kart w pozycjach 5-6-9-10 jest pozytywna, to "tak". Jeśli negatywna lub blokująca, to "nie". Ale to uproszczenie.
Czy ktoś z was robi ten rozkład dla siebie? Bo ja próbowałem i kompletnie nie potrafię być obiektywny.
@Kappi wszyscy robimy dla siebie i wszyscy mamy problem z obiektywnością. Dlatego notuj rozkłady i wracaj do nich po tygodniu, miesiącu. Zobaczysz zupełnie inne rzeczy niż na gorąco.
@Leonora robię zdjęcie telefonem i zapisuję krótką notatkę - jakie było pytanie, co od razu rzuciło mi się w oczy. Potem porównuję z tym, co się wydarzyło.
Ja mam dziennik rozkładów i tam rysuję schematy. Problem w tym, że moja interpretacja na bieżąco zawsze jest zabarwiona tym, czego się spodziewam. Dopiero po czasie widzę, że karty mówiły coś zupełnie innego.
To normalne. Umysł ma tendencję do dopasowywania danych do oczekiwań. Dlatego ważne jest, żeby przy Krzyżu Celtyckim najpierw opisać co widzę w kartach, a dopiero potem interpretować.
@Rasphul a jak to robisz w praktyce? Bo brzmi sensownie, ale ciężko się tego trzymać.
@Betalia najpierw mówię na głos co widzę - "w pozycji pierwszej kobieta siedzi odwrócona plecami, trzyma dziewięć pucharów, wygląda na zamyśloną". Dopiero potem interpretuję - "być może wycofanie się, refleksja nad tym co masz". Rozdzielam obserwację od oceny.
Ja mam inną metodę. Patrzę najpierw na kolory dominujące w rozkładzie. Dużo czerwieni - energia marsa, konflikty, pasja. Dużo błękitu - emocje, intuicja. Pomaga mi to złapać klimat sytuacji zanim wejdę w szczegóły.
@Krysztal a liczysz ile masz poszczególnych masti? Bo to też daje ogólny obraz - sam ognień to zupełnie co innego niż same puchary.
@Czulu oczywiście. Pięć mieczy w Krzyżu to sygnał alarmowy - dużo napięcia mentalnego, konfliktów. Pięć buław to mnóstwo chaotycznej energii do okiełznania.
Albo zero Arkany Większej - wtedy wiem, że sytuacja jest przyziemna, praktyczna, bez wielkich duchowych lekcji. Sama z czasem zniknie.
A co jak wypadną same Arkany Większe?
@Faddi to rzadkie, ale oznacza, że questioner przechodzi przez coś znaczącego, transformacyjnego. Archetypy wkraczają do gry. To nie jest zwykła historia.
Miałam raz rozkład, gdzie sześć kart z dziesięciu to Arkana Większa. Klientka przechodziła rozwód po dwudziestu latach małżeństwa. Wieża, Śmierć, Diabeł, Sąd Ostateczny, Cesarz, Pustelnik. Każda karta krzyczała "koniec epoki".
Brzmi mocno. A czy w ogóle powinno się robić rozkłady w takich ekstremalnych sytuacjach? Czy to nie jest jak... nie wiem, manipulowanie losem?
@Dobema rozkład nie manipuluje losem. Pokazuje, co już jest w energii. Akurat w kryzysowych momentach karty mogą dać ukojenie albo potwierdzenie, że to co czujesz, jest realne.
Tylko, że ludzie często przychodzą z nadzieją, że karty powiedzą im co innego niż rzeczywistość. I tu zaczyna się problem etyczny - czy mówić prawdę, ryzykując zranienie?
@Szaman zawsze mówię prawdę, ale z empatią. Krzyż Celtycki daje na tyle rozbudowany obraz, że zawsze znajdę w nim coś konstruktywnego. Nawet jeśli wynik jest trudny, pozycja piąta czy siódma mogą pokazać zasoby do radzenia sobie.
Dokładnie. Dlatego lubię ten rozkład - nie jest czarno-biały. Nawet najbardziej pozytywna sytuacja ma swoje wyzwania (pozycja druga), a najbardziej trudna ma swoje wsparcie (pozycje czwarta, siódma).
Czy któryś z was używa Krzyża do pytań o inne osoby? Typu "co myśli o mnie mój szef"?
@Whisper technicznie można, ale ja unikam. Krzyż Celtycki jest zbyt osobisty, zakłada perspektywę pytającego. Jeśli chcesz zbadać czyjś punkt widzenia, lepiej użyć prostszego układu albo położyć dwa Krzyże - jeden dla ciebie, drugi dla tej osoby.
@Paradoxa zgadzam się częściowo. Ja robię Krzyże dla innych osób, ale wtedy pozycja siódma ("ty sam") odnosi się do tej osoby, nie do pytającego. Trzeba być tego świadomym i jasno to określić przed rozkładem.
Problem z rozkładami "za kogoś" jest taki, że zawsze filtrujemy odpowiedź przez własne oczekiwania. Pytasz o szefa, ale podświadomie chcesz usłyszeć, że cię docenia albo że cię lekceważy - zależy co ci pasuje do twojej narracji.