I tu właśnie jest problem ze współczesnym Halloween. Zero świadomości, zero zrozumienia, a masa ludzi angażujących się w symbole i praktyki, których moc jest realna.
Może to jest naturalna selekcja duchowa? Kto ma świadomość, przejdzie bezpiecznie. Kto nie ma, nauczy się na własnych błędach.
@Arbogi brutalne, ale prawdziwe. Każdy ma prawo do własnych lekcji. My możemy ostrzegać, edukować, pomagać - ale nie możemy nikogo zmuszać do świadomości.
Prawda. Ja już przestałam próbować przekonywać ludzi. Kto chce wiedzieć, znajdzie informacje. Kto nie chce, nie przekonasz go setkami tekstów.
Smutne, ale prawdziwe. Chociaż cieszę się, że takie teksty powstają. Przynajmniej ktoś próbuje.
Tak, i dobrze, że tekst nie jest jednostronny. Pokazuje i perspektywę wiccańską, i chrześcijańską, i hinduską. To daje pełniejszy obraz.
Mnie tylko dziwi, że tak mało o aos sí. To przecież kluczowe istoty w tradycji Samhain, a są tylko wspomniane.
@Indaphoros bo tekst jest dla szerszego odbiorcy. Aos sí to zaawansowany temat. Najpierw trzeba zrozumieć podstawy - cienki welon, ochrona, szacunek. Potem można wchodzić w szczegóły o Túatha Dé Danann.
A propos aos sí - ktoś tutaj zostawia dla nich ofiary? Bo ja tak robię co roku i zawsze mam wrażenie, że jedzenie znika szybciej niż powinno...
@Rasphul ja też. Zostawiam mleko i miód na progu. Rano jest puste, ale żadne zwierzęta nie mogą tam dotrzeć. To dziwne uczucie - wiesz, że ktoś przyjął ofiarę, ale nie widzisz kto.
Bo nie jesteście przeznaczeni do widzenia. Aos sí pokazują się tylko tym, którym chcą się pokazać. I dobrze, bo nie zawsze jest to przyjemne doświadczenie.
Raz, dawno temu. Na rozstaju dróg w Irlandii, podczas Samhain. Nie polecam. Nie były wrogo nastawione, ale... obce. Bardzo obce. Czułam, że jestem w ich świecie, nie oni w moim.
To brzmi przerażająco i fascynująco jednocześnie...
@Lunarna i jedno, i drugie. Dlatego tradycja mówi o szacunku. To nie są istoty złe czy dobre - one po prostu są. I mają swoje zasady, które lepiej respektować.