Jan od Krzyża studiował Kabałę. Wielu mistrzów chrześcijańskich to robiło. Teresa z Ávila, Mistrz Eckhart - wszyscy mieli dostęp do kabalistycznych tekstów. Chrześcijańska Cabala to cała oddzielna tradycja.
Która niestety często była antysemicka. Chcieli "odkryć" że Kabała "naprawdę" dowodzi prawdy chrześcijaństwa. To był program konwersji intelektualnej.
Historia jest skomplikowana. Ale nie możemy zaprzeczać, że byli szczerzy w swoim poszukiwaniu. Pico della Mirandola uczył się od żydowskich nauczycieli. Szanował tradycję, nawet jeśli interpretował ją przez chrześcijański pryzmat.
Wracamy do polityki i historii, a ja nadal nie wiem, czy ta praktyka to coś dla mnie. Jak dużo czasu wymaga? Godziny dziennie?
@Paradoxa tyle ile masz. Możesz praktykować dwie minuty albo dwie godziny. Ale codziennie. Konsystencja jest ważniejsza niż długość. Lepiej 15 minut każdego dnia niż trzy godziny raz w okresie.
I nie tylko formalna medytacja. Możesz praktykować kabałę jedząc - świadomość, że jedzenie to Bożą energię transformujesz w swoje ciało. Możesz praktykować chodząc - każdy krok to przejście przez sefirot. Kabała to nie jest "praktyka duchowa" oddzielona od życia. To jest życie jako praktyka duchowa.
@Fraida to jest chasydyzm w pigułce. Ba'al Shem Tov uczył właśnie tego - że każdy akt może być świętym aktem jeśli wykonujesz go ze świadomością Boga. Nitkanie iskier światła z klipot.
Tyle że Ba'al Shem Tov żył w świecie, gdzie każdy znał Torę na pamięć. Dziś ludzie ledwo potrafią przeczytać modlitwę. Jak mają podnosić iskry światła, jeśli nie wiedzą czym jest światło?
@Cohen może zaczynają tam gdzie są. Może ich "podnoszenie iskier" wygląda inaczej, ale jest równie prawdziwe. Bóg spotyka nas tam gdzie jesteśmy, nie gdzie myślim, że powinniśmy być.
To jest piękne. I właśnie dlatego uważam, że Kabała może łączyć się z innymi tradycjami. Wszystkie wskazują na tę samą prawdę.
@Kadula nie wszystkie. Buddyzm mówi, że nie ma jaźni. Kabała mówi, że jest jedna Jaźń - Bóg. Hinduizm mówi o wielu wcieleniach. Kabała o jednym życiu i gilgul neshamot - reinkarnacji dusz tylko w szczególnych przypadkach. Są fundamentalne różnice.
Ale wszystkie tradycje rozpoznają, że jest coś więcej niż materialny świat. To jest punkt startu. Reszta to szczegóły.
""Szczegóły" które definiują całą praktykę. Ale rozumiem co mówisz - duch poszukiwania jest ten sam.
Czy są konkretne znaki, że praktyka działa? Żeby nie łudzić się, że coś robię gdy nic się nie dzieje?
@Whisper pierwsze znaki są subtelne. Synchroniczności - rzeczy układają się bez twojego wysiłku. Intuicja się wzmacnia - wiesz rzeczy, których nie powinieneś wiedzieć. Relacje się zmieniają - niektórzy ludzie odchodzą, inni przychodzą. Czujesz energię w ciele inaczej.
I najważniejsze - stajesz się spokojniejszy. Nie dlatego, że życie jest łatwiejsze, ale dlatego, że widzisz większy obraz. To, co wcześniej cię niszczyło, teraz jest tylko falą na oceanie.
Choć są momenty, gdzie praktyka cię rozbija. Kiedy wszystko co znałeś przestaje mieć sens. To jest alchemiczne nigredo - ciemność przed świtem. Jeśli tego nie przejdziesz, nie dotrzesz do albedo.
Czy to niebezpieczne? Psychicznie?
@Leonora może być, jeśli masz nierozwiązane problemy psychiczne. Dlatego tradycja mówi: najpierw uporządkuj życie, potem idź do mistyki. Jeśli ledwo dajesz sobie radę z codziennością, intensywna praktyka kabalistyczna może cię złamać.
Ale też może uzdrowić. Znam ludzi, którzy przez Kabałę przerobili traumy, których żadna terapia nie dotknęła. Bo kabała pokazuje ci, że trauma to nie jest ty. To jest skorupa, która może zostać rozpuszczona.
@Ballen tak, ale nie zamiast terapii. Jako uzupełnienie. Kabała to nie jest magiczne lekarstwo na wszystko.
Choć jest magiczna w dosłownym sensie. Kabała praktyczna - praktyczna Kabała - to tworzenie amuletów, używanie imion Bożych dla ochrony, uzdrawiania... To jest oddzielna gałąź.
@Cohen o której lepiej nie mówić głośno, bo przyciąga szarlatanów. "Kabalistyczny amulet na miłość" za $99.99.
A jednak prawdziwa Kabała praktyczna istnieje. Mój dziadek był soferem - pisał mezuzot i tefillin. Powiedział mi kiedyś, że każda litera to nie tylko atrament, ale intencja i modlitwa. To jest praktyczna Kabała - wtapianie świętości w materialne obiekty.
To wszystko jest takie obszerne. Czuję się przytłoczona.
@Paradoxa to normalne. Kabała to ocean, nie basen. Nie musisz wszystkiego wiedzieć. Zacznij od jednego - medytacja na Malkut. Okres tylko z tym. Kiedy poczujesz, że to jest twoje, idź dalej.
I pamiętaj - nie ma jednej "poprawnej" Kabały. Jest żydowska, chrześcijańska, hermetyczna, chasydyzm, luriańska, ekstatyczna Abulafii... Każda ma swoją wartość dla różnych ludzi.
Czyli mogę mieszać?
@Zorka nie na początku. Wybierz jedną ścieżkę, idź nią pewien okres. Potem, kiedy będziesz mieć fundament, możesz eksperymentować. Ale najpierw fundament.
I przede wszystkim - praktykuj. Możemy rozmawiać o Kabale wiecznie, ale ani jedno słowo cię nie przekształci. Tylko bezpośrednie doświadczenie.
@Vladi prawda. Różnica między czytaniem o Kabale a praktykowaniem Kabały to jak różnica między czytaniem o pływaniu a wskoczeniem do wody.
Dobra. Zaczynam jutro. Dzięki wam wszystkim za tę rozmowę - rozjaśniliście wiele, choć teraz mam jeszcze więcej pytań niż na początku.
@Paradoxa to znaczy, że jesteś na dobrej drodze. Kabała to nie są odpowiedzi - to są coraz głębsze pytania.
Powodzenia w praktyce. I pamiętaj - Ein Sof nie jest gdzieś tam, w niebie. Ein Sof jest w każdym oddechu, każdym biciu serca. Nie szukaj daleko.
Może założymy grupę praktyczną? Żebyśmy mogli dzielić się doświadczeniami?
@Leonora dobry pomysł. Choć pamiętajcie - niektóre doświadczenia nie powinny być dzielone publicznie. Są rzeczy, o których mówi się tylko nauczycielowi.
Jakie rzeczy?
@Whisper osobiste objawienia, wizje, doświadczenia ekstazy. To są świętości między tobą a Bogiem. Jeśli zaczniesz o nich opowiadać, stają się ego trips. Tracą moc.
Choć podstawowe rzeczy - "czy dobrze wizualizuję", "czy to normalne że..." - tymi można się dzielić. To nie narusza tajemnicy.
