Chciałbym wrócić do tematu praktyki. Ktoś wspomniał o oddychaniu. To jest klucz. W Sefer Yetzirah jest napisane, że Bóg "wyrzeźbił" świat przez szeshu, ruach, i dabar - ząb, oddech i słowo. Wszystkie trzy są połączone. Kiedy wypowiadasz święte imię z prawidłowym oddechem, uczestniczysz w akcie stworzenia.
To przypomina mi pracę z runami. Tam też wypowiadasz nazwę, czujesz wibrację... Czy Kabała i runy mogą się uzupełniać?
@Kadula nie. Są z zupełnie innych tradycji, różnych światopoglądów. Możesz praktykować oba, ale nie mieszaj ich. Kabała operuje w ramach monoteizmu, runy to politeistyczna magia nordycka.
@Krysztal a dlaczego nie? Wszystkie systemy mistyczne wskazują na tę samą prawdę, tylko różnymi drogami. Sefirot, czakry, runy - to różne mapy tego samego terytorium.
@Szaman to jest dokładnie to new age'owe myślenie, które rozmywa specyfikę każdej tradycji. Sefirot to NIE są czakry. Nie są "punktami energetycznymi w ciele". To są emanacje Boże w kosmosie. Pomylenie tego to fundamentalne niezrozumienie.
Ale przecież możemy doświadczać sefirot w naszych ciałach? Zorka mówiła o odczuwaniu Tiferet w sercu.
@Leonora to jest projekcja sefirot na ciało ludzkie - Adam Kadmon, kosmiczny człowiek. Ale to nie znaczy, że sefirot SĄ w ciele. Są ponad, poniżej, wewnątrz, na zewnątrz - wszędzie. Ciało to tylko jeden poziom manifestacji.
Właśnie. Luriańska Kabała mówi o czterech światach: Atzilut (emanacja), Beriah (stworzenie), Yetzirah (formacja), Assiah (działanie). Nasze fizyczne ciała są w Assiah. Ale możemy wznieść świadomość przez Yetzirah i Beriah aż do Atzilut.
I to właśnie jest praktyka. Nie siedzisz w medytacji, żeby się "zrelaksować". Siedzisz, żeby świadomie podróżować przez te światy. To jest prawdziwa Kabała - nie teoria, ale doświadczenie.
Jak to wygląda w praktyce? Co czujesz?
@Whisper trudno opisać słowami. W Yetzirah zaczynasz postrzegać świat jako pole wzorców, nie przedmiotów. Widzisz, że krzesło to nie tylko krzesło - to idea "krzesłowatości" manifestująca się w drewnie. W Beriah... tam już nie ma formy, tylko czysta kreacja. A Atzilut to rozpuszczenie się w Ein Sof, w Nieskończoności.
Pięknie ujęte. Ale większość ludzi nigdy nie doświadczy Atzilut. To jest stan, do którego dąży się całe życie. Wielcy mistycy - może oni dotknęli tej rzeczywistości. My, śmiertelnicy, pracujemy w Yetzirah, czasem zaglądamy do Beriah.
Nie zgadzam się. Każdy może doświadczyć przebłysku Atzilut. To jest moment, kiedy ego się rozpuszcza, granica między tobą a Bogiem znika. To może być sekunda, ale ta sekunda zmienia wszystko.
Czy ktoś tu faktycznie tego doświadczył? Nie teoria, nie "czytałem że", ale prawdziwe doświadczenie?
[kilka sekund ciszy na forum]
Raz. Podczas medytacji na Keter. Nie wiem ile to trwało - czas przestał istnieć. Było tylko Światło i wiedza, że Ja to nie jest Ja. Że nigdy nie było żadnego "ja". Tylko Bóg doświadczający siebie przez to, co wydawało się być mną. Potem wróciłem i płakałem przez godzinę.
@Barni devekut. Zjednoczenie. To jest cel. Wszystko inne - gematria, medytacje, ścieżki - to tylko drabina. Cel to rozpuszczenie się w Źródle.
To brzmi... przerażająco. Stracić siebie?
@Zorka nie stracić, odnaleźć. To "ty", które wydaje się być tobą, to iluzja. Prawdziwe Ty to iskra Boska, która nigdy nie była oddzielona od Źródła. Kabała to proces pamiętania tego.
To wszystko brzmi bardzo filozoficznie, ale wracam do mojego pytania - jak zacząć? Konkretnie, jutro rano, kiedy usiądę do medytacji?
Zacznij prosto. Usiądź, wyprostuj kręgosłup. Wyobraź sobie Drzewo Życia przed sobą. Zacznij od Malkut u swoich stóp - ciemna purpura, ziemia, królestwo. Wdech - ciągniesz energię z ziemi przez stopy. Wydech - wypuszczasz to, co zbędne. Dziesięć oddechów w Malkut. Potem poruszaj się w górę.
I nie martw się, jeśli przez pierwszy okres nic nie poczujesz. Albo jeśli zaśniesz w trakcie. Albo jeśli twój umysł będzie skakać jak małpa. To wszystko normalne. Praktyka to 99% pokazywania się, 1% przebłysków.
A książki? Jakie są najlepsze dla początkujących?
@Leonora Dion Fortune "Mistyczna Qabalah" dla podejścia hermetycznego. Z.'ev ben Shimon Halevi "Kabbalah: Tradition of Hidden Knowledge" dla bardziej tradycyjnego. Ale najważniejsze - Sefer Yetzirah. To jest źródło, wszystko inne to komentarze.
I Zohar. Chociaż Zohar bez nauczyciela to jak próba czytania symfonii bez słyszenia muzyki. Widzisz nuty, ale nie słyszysz melodii.
Zohar w oryginale to aramejski pełen słownej gry i wielowarstwowych metafor. Przekłady tracą 90% znaczenia. Ale nawet 10% może cię przekształcić.
Czy jest różnica między męską a żeńską praktyką Kabały? Słyszałam, że kobiety mają inny dostęp do Shekhinah.
@Kadula Shekhinah to żeński aspekt Boga, Boska Obecność. W tradycyjnej Kabale Shekhinah jest na wygnaniu, oddzielona od świętego Jednego. Tikkun to nie tylko naprawa świata, ale ponowne zjednoczenie kobiecego i męskiego w Bogu. Kobiety mają naturalny dostęp do Shekhinah przez swoją kobiecość. Ale to nie znaczy, że praktyka jest inna.
Kiedyś była inna. Kobiety nie były dopuszczane do studiowania Kabały. Teraz jest inaczej. Ale wciąż w ortodoksyjnych kręgach spotykasz się z oporem.
Co jest absurdem, bo to właśnie kobiety często najgłębiej rozumieją mistykę. Mężczyźni gubią się w intelektualnym analizowaniu. Kobiety czują.
@Fraida to stereotyp. Mistyka to nie "czucie", to precyzyjna praca duchowa. Wymaga zarówno intelektu jak i intuicji, niezależnie od płci.
Wracając do praktyk - ktoś pracuje z szemnamesiu błogosławieństwami? To jest technika, gdzie przypisujesz każdemu błogosławieństwu inną kombinację liter świętego imienia.
@Indaphoros zbyt zaawansowane dla większości. To wymaga perfekcyjnej znajomości liturgii i hebrajskiego. Dla kogoś zaczynającego polecam proste kavvanot - intencje podczas modlitwy.
Czy można praktykować Kabałę będąc ateistą? Nie wierzę w osobowego Boga, ale system wydaje się... użyteczny psychologicznie.
@Whisper techniczny możesz, ale po co? Cała kabała opiera się na założeniu, że Ein Sof jest realny, że sefirot to nie metafory, ale rzeczywiste emanacje. Jeśli traktujesz to jako psychologię, to nie jest już Kabała - to Jung z hebrajskimi terminami.
Ale może to jest dobry początek? Zaczniesz od psychologii, a doświadczenie przekona cię, że to coś więcej?
@Zorka dokładnie tak. Wielu ludzi zaczyna jako sceptycy i kończy jako mistycy. Bo kiedy faktycznie DOŚWIADCZYSZ Chesed, kiedy POCZUJESZ Geburah - wiesz, że to nie jest autosugestia. To jest realne jak kamień w twoją głowę.
Chociaż trzeba być uczciwym - niektóre "doświadczenia mistyczne" to hiperwentylacja i aktywna wyobraźnia. Dlatego potrzebny jest nauczyciel, który powie: "to było prawdziwe" albo "to było ego bawiące się w mistykę".
Skąd nauczyciel wie?
@Leonora bo sam przez to przeszedł. Bo rozpoznaje znaki. Bo widzi, jak się zmieniasz po doświadczeniu. Prawdziwe doświadczenie mistyczne cię przekształca - nie możesz już wrócić do tego, kim byłeś. Fałszywe daje ci "wow moment" i po tygodniu o nim zapominasz.
I prawdziwe doświadczenie jest często nieprzyjemne. Nie są to wizje aniołów i białego światła. To może być ciemność, pustka, dezintegracja wszystkiego, co myślałeś że wiesz. "Ciemna noc duszy" św. Jana od Krzyża to kabalistyczne przejście przez Gebrah - spalenie wszystkiego, co nieprawdziwe.
