Ostatnio przeglądałam swój horoskop i zauważyłam, że mam trzy planety ułożone w trójkąt - każda mniej więcej 120 stopni od drugiej. Wszystkie w znakach wody. Czytałam, że to się nazywa Wielki Trygon i podobno to super aspekt, ale szczerze mówiąc nie czuję żadnego mega szczęścia w życiu. Może ktoś ma podobnie i wie, o co w tym chodzi?
No to rozumiem. Merkury w Bliźniętach jako apeks to klasyczny "tysiąc projektów jednocześnie". Komunikacja, pisanie, mówienie, nauczanie - wszystko na raz. Musisz się nauczyć skupienia, ale jednocześnie nie blokować tej naturalnej wielozadaniowości.
Warto też wspomnieć, że tranzyty aktywują konfiguracje. Jak masz Wielki Trygon i jakiś tranzyt dotknie jedną z planet, wszystkie trzy nagle się "włączają". To może być bardzo wyraźne w życiu.
Na przykład masz Trygon: Wenus w Byku, Jowisz w Pannie, Pluton w Koziorożcu. Nagle przychodzi tranzyt Saturna i łapie Wenus. Cała energia trygonu się budzi - relacje (Wenus), ekspansja (Jowisz), transformacje (Pluton), wszystko jednocześnie. Możesz spotkać ważną osobę, dostać awans i przenieść się do innego miasta w ciągu tygodnia.
Brzmi intensywnie.
Może być. Ale też może przejść gładko, bo to trygon - harmonijny aspekt. Zależy od reszty karty i od tego, jak świadomie żyjesz.
Wracając do mojego Yoda - powiedziałeś @Indaphoros że to podświadome. Ale jak mam to uświadomić?
Obserwuj swoje życie retrospektywnie. Szukaj wzorców. Yody często manifestują się jako powtarzające się sytuacje, gdzie musisz się dostosowywać, zmieniać podejście, uczyć się czegoś nowego. Jowisz w Yodzie sugeruje, że te sytuacje będą związane z nauczaniem, filozofią, wiarą, rozwojem. Może zauważysz, że ludzie naturalnie przychodzą do ciebie po radę? Albo że w kluczowych momentach życia zawsze pojawiał się nauczyciel/mentor?
Faktycznie ludzie często przychodzą po radę. Nawet obce osoby czasem zagadują w autobusie i opowiadają swoje problemy.
No właśnie. To jest Yod w działaniu. Nieświadomie stwarzasz przestrzeń, gdzie inni czują się bezpiecznie, żeby się otworzyć i uczyć.
Ale nadal brzmi bardzo ogólnie. Każdy może powiedzieć, że "pomaga innym".
@Whisper rozumiem twój sceptycyzm, ale astrologia działa na poziomie symboli i wzorców, nie konkretnych zdarzeń. Nie powie ci "w czwartek o 15:00 spotka cię coś niebieskiego". Powie "masz potencjał do nauczania" i to od ciebie zależy, czy będziesz nauczycielem, wykładowcą, mentorem, trenerem czy po prostu osobą, do której inni przychodzą po radę.
A co jak ma się kilka konfiguracji? Która jest ważniejsza?
To zależy od tego, która jest ciaśniejsza (mniejsze orbisy) i która zawiera ważniejsze planety. Słońce, Księżyc, Ascendent - jeśli są w konfiguracji, to ona będzie bardziej dominująca niż ta z planetami zewnętrznymi.
Plus musisz patrzeć, jak konfiguracje ze sobą współpracują. Czasem jedna nakłada się na drugą, czasem działają osobno. To już bardziej zaawansowana analiza.
Czytałam gdzieś o czymś, co się nazywa Kite albo Latawiec po polsku. To chyba co innego niż zwykły Latawiec?
@Herga to to samo. Kite po angielsku, Latawiec po polsku. Wielki Trygon plus opozycja.
A, ok. To się pomyliłam.
Jest jeszcze coś, o czym nie wspomnieliśmy - pusta noga w T-kwadracie. Jak masz T-kwadrat, to jest punkt przeciwny do apeksu, gdzie nie ma planety. Ten punkt pokazuje, czego brakuje, co trzeba rozwinąć.
Pracować świadomie nad tematyką tego znaku i domu. To punkt uwolnienia napięcia. Jak planeta w tranzycie przejdzie przez ten punkt, często czujesz ulgę, bo nagle pojawia się rozwiązanie dla całego T-kwadratu.
U mnie pusta noga to Strzelec w 7 domu. I faktycznie - od kiedy zacząłem pracować nad relacjami i otwieraniem się na innych (Waga, 7 dom), całe napięcie T-kwadratu się trochę rozładowało.
To jest skomplikowane...
Na początku tak. Ale jak się przyzwyczaisz do myślenia w kategoriach konfiguracji, zaczyna mieć sens. To jak uczenie się nowego języka - na początku brzmi jak bełkot, potem widzisz strukturę.
Dodam jeszcze, że niektóre szkoły astrologiczne traktują konfiguracje inaczej. Tradycyjna astrologia używa wąskich orbisów i nie zawsze liczy planety zewnętrzne. Współczesna psychologiczna jest bardziej liberalna.
Zależy, co chcesz osiągnąć. Tradycyjna jest bardziej precyzyjna i konkretna. Psychologiczna daje szerszy obraz osobowości. Ja używam obu, w zależności od pytania.
Warto też pamiętać, że konfiguracje nie są wyrokiem. Masz Wielki Krzyż? Nie oznacza to, że będziesz cierpiał całe życie. Oznacza, że będziesz miał wyzwania, które mogą cię czegoś nauczyć.
@Paradoxa dokładnie. Wolna wola istnieje. Możesz mieć najlepsze aspekty na świecie i zmarnować je. Możesz mieć najgorsze i osiągnąć wszystko. Konfiguracje to tylko mapa terenu, nie przeznaczenie.
Nie poprawisz samej konfiguracji, ale możesz zmienić sposób, w jaki ją używasz. Trygon będzie zawsze trygonem - harmonijny, płynny. Ale możesz świadomie wprowadzać wyzwania, projekty, które zmuszą cię do wykorzystania tej energii. Jak @Barni z jego ceramiką - znalazł sposób, żeby aktywować Trygon przez konkretne działanie.
Dokładnie. Mogłem siedzieć i czekać, aż coś się wydarzy. Ale zamiast tego wziąłem odpowiedzialność i zacząłem działać. Trygon dał mi talent, ja dałem mu kierunek.
A jak ktoś nie ma żadnej konfiguracji? To źle?
Nie źle, po prostu inaczej. Większość ludzi nie ma głównych konfiguracji. Mają aspekty pojedyncze, planety niezwiązane w większe wzorce. To nie znaczy, że ich życie jest mniej bogate czy mniej znaczące. Po prostu energia jest bardziej rozproszona, nie skoncentrowana w jednym miejscu.
Czasem brak konfiguracji daje większą elastyczność. Nie jesteś zamknięty w jednym wzorcu.
Czy da się jakoś "poprawić" konfigurację? Na przykład jak mam pasywny Trygon, to czy mogę go uczynić bardziej aktywnym?
A progresje i tranzyty mogą tworzyć tymczasowe konfiguracje?
Tak. Często. Tranzytujący Jowisz może stworzyć tymczasowy Wielki Trygon z twoimi natalnymi planetami. Albo progresowany Księżyc może dodać się do konfiguracji. To są ważne okresy, bo nagle dostajesz dostęp do energii, której normalnie nie masz.
Pamiętam, jak tranzytujący Saturn stworzył Wielki Krzyż z moimi planetami. To był najgorszy rok w życiu, ale też najbardziej transformujący. Straciłem pracę, rozstałem się z partnerką, przeprowadziłem się do innego miasta. Ale teraz patrzę i widzę, że to był punkt zwrotny.
@Czulu to jest właśnie Saturn. Zabiera to, co już nie służy, żeby zrobić miejsce na nowe.
Wracając do różnych typów konfiguracji - jest jeszcze coś o nazwie Thor's Hammer. To wariant T-kwadratu, ale z innymi aspektami. Nie jestem pewien, czy to uznawana konfiguracja czy tylko fanaberia niektórych astrologów.
Thor's Hammer to inna nazwa na T-kwadrat. Albo czasem używają tego terminu dla połączenia dwóch kwinkuksów i kwadratu. Zależy od autora.
To jest problem z astrologią - każdy ma swoje definicje i nie ma standardów.
@Whisper to prawda, ale to też siła astrologii. Nie jest sztywnią nauką z jednym podręcznikiem. To żywy system, który ewoluuje. Różni astrolodzy odkrywają różne rzeczy i dzielą się swoimi obserwacjami.
Testujesz na sobie i swoich znajomych. Sprawdzasz, co działa, a co nie. To empiryczny proces. Ja przez lata testowałem różne podejścia i teraz wiem, które techniki są dla mnie najbardziej trafne.
Czy ktoś z was ma doświadczenie z Gwiazdą Dawida? Bo ja słyszałam tylko teorie, ale nigdy nie spotkałam osoby, która by to miała.
Znam jedną osobę. Kolega z pracy. Ma Gwiazdę Dawida z udziałem wolnych planet. I faktycznie - jest niezwykle utalentowany, charyzmatyczny, wszystko mu się udaje. Ale też jest trochę... rozproszony? Ciągle ma tysiąc projektów, tysiąc pomysłów, nigdy nic nie kończy do końca.
To jest właśnie problem Gwiazdy Dawida. Za dużo możliwości, za dużo kierunków. Trzeba wybierać, a to jest trudne, jak wszystko wygląda równie atrakcyjnie.
Czasem tak. Ograniczenia zmuszają do wyboru i skupienia. Jak masz nieskończone możliwości, możesz spędzić życie na próbowaniu wszystkiego i nie opanować niczego.
