Czakra gwiazdy duszy to ośrodek opisywany w niektórych szkołach pracy z energią jako położony kilkadziesiąt centymetrów ponad głową, a więc poza ciałem fizycznym. W klasycznych tekstach indyjskich takiego ośrodka nie ma - pojęcie należy do nurtów współczesnych, rozwiniętych głównie w drugiej połowie XX wieku.
Skąd pochodzi to pojęcie
Tradycyjne systemy jogiczne opisują siedem głównych czakr, kończąc na sahasrarze, czyli czakrze korony. Ośrodki dodatkowe - gwiazda duszy, gwiazda ziemi, punkty nad dłońmi i stopami - pojawiły się później, w praktykach uzdrawiania energią i w literaturze New Age. Warto to wiedzieć, żeby nie przypisywać im starożytnego rodowodu, którego nie mają.
Nie oznacza to, że praktyka jest bezwartościowa. Oznacza tylko, że jej źródło jest współczesne.
Co się jej przypisuje
- poczucie sensu i kierunku wykraczającego poza codzienne sprawy,
- doświadczenie przynależności do czegoś większego niż własne życie,
- domykanie spraw ciągnących się latami,
- w niektórych szkołach - połączenie z tak zwaną pamięcią duszy, w innych ujmowane po prostu jako perspektywa dłuższa niż jedno życie.
Osoby pracujące z całym układem zwykle zestawiają ten ośrodek z ciałami subtelnymi i z systemem kanałów energetycznych.
Jak wygląda praktyka
Najczęściej opisywane ćwiczenie jest proste: pozycja siedząca, kilka spokojnych oddechów, a następnie skierowanie uwagi kilkadziesiąt centymetrów ponad czubek głowy. Nie chodzi o wizualizowanie na siłę ani o wywoływanie doznań. Wystarczy uwaga skierowana w górę i obserwacja tego, co się dzieje - najczęściej nie dzieje się nic, i to też jest wynik.
Sesję kończy się zawsze powrotem do ciała: czuciem stóp, dłoni, oddechu w brzuchu. Ten element bywa pomijany, a jest najważniejszy. Sprawdza się tu każda forma uziemienia, także zwykły spacer albo posiłek.
Najczęstsze błędy i mity
- „To starożytna wiedza wedyjska” - nie jest. To koncepcja współczesna i uczciwie warto tak ją przedstawiać.
- Praca nad ośrodkami górnymi z pominięciem dolnych - najczęstsza przyczyna rozkojarzenia, kłopotów ze snem i poczucia „bujania w obłokach”.
- „Im więcej medytacji, tym lepiej” - długie sesje bez przygotowania częściej męczą, niż pomagają.
- Traktowanie doznań jako miary postępu - mrowienie i światła w głowie nie są dowodem na cokolwiek; bywają zwykłym efektem długiego bezruchu.
- Diagnozowanie ludzi „po czakrach” - to nie jest metoda diagnostyczna i nie zastępuje badania.
Przestroga
Praca z ośrodkami ponad ciałem bywa dla części osób nieprzyjemna: pojawiają się zawroty głowy, uczucie oderwania od siebie, gorszy sen. Jeśli tak się dzieje, praktykę należy przerwać i wrócić do prostych ćwiczeń z ciałem. Osobom z doświadczeniem dysocjacji, po traumie, w kryzysie psychicznym albo w trakcie leczenia psychiatrycznego stanowczo odradzamy intensywne praktyki energetyczne bez konsultacji ze specjalistą - mogą nasilać objawy. Praca z czakrami nie leczy chorób, nie zastępuje diagnostyki i nie jest powodem do odstawienia leków. Przy uporczywych bólach głowy, zaburzeniach widzenia czy nagłych zawrotach należy iść do lekarza, a nie szukać przyczyny w energii.
Wątek o tym ośrodku znajdziesz na forum: Czakra gwiazdy duszy - ośrodek ponad głową i praca z nim.
