Bilokacja to opisywana od stuleci zdolność przebywania w dwóch miejscach jednocześnie. W relacjach świadków ktoś rozmawia z osobą, która w tym samym czasie znajduje się setki kilometrów dalej, a obie strony potrafią później podać zgodne szczegóły spotkania.
Jak wygląda opisywane zjawisko
W typowej relacji postać zachowuje się zwyczajnie: wchodzi, mówi kilka zdań, czasem czegoś dotyka. Świadkowie zwykle nie mają poczucia obcowania z duchem i dopiero później dowiadują się, że rozmówca fizycznie był gdzie indziej. To odróżnia bilokację od klasycznych opowieści o zjawach, w których nastrój grozy pojawia się od pierwszej chwili.
Blisko spokrewnionym motywem jest sobowtór widziany przez osoby postronne, opisany szerzej we wpisie o zjawisku doppelgängera w kulturze i relacjach. Różnica polega na intencji: w bilokacji obecność bywa opisywana jako celowa, a nie przypadkowa.
Najbardziej znane relacje
- Świadectwa spisane w klasztorach europejskich, gdzie zakonnicy mieli być widziani jednocześnie w kilku miejscach.
- Siedemnastowieczne relacje misjonarzy z Nowego Świata, opisujące wizyty osoby, która nigdy nie opuściła Hiszpanii.
- Dwudziestowieczne opowieści o zakonnikach odwiedzających chorych w odległych miastach.
- Rodzinne historie o zmarłym lub podróżującym krewnym, który pojawia się w domu w chwili kryzysu.
Wspólny mianownik tych świadectw jest zawsze ten sam: relacje spisano po latach, zwykle przez osoby życzliwe bohaterowi. Nie unieważnia to opowieści, ale przesuwa ją z dziedziny dowodu do dziedziny pamięci zbiorowej.
Próby wyjaśnienia
- Pomyłka co do tożsamości, szczególnie przy słabym świetle i krótkim kontakcie.
- Zniekształcenie pamięci, gdy szczegóły dopasowują się do później poznanej wersji zdarzeń.
- Doświadczenie na granicy snu i jawy, opisywane w relacjach o wysokim napięciu emocjonalnym.
- Świadome konfabulacje, zwłaszcza tam, gdzie opowieść wzmacniała czyjś autorytet.
- Interpretacja ezoteryczna, mówiąca o wyprojektowanej formie, znanej z tekstów o myślokształtach i pracy z wyobraźnią.
Warto pamiętać, że badania nad przekazem na odległość podejmowano wielokrotnie, także w kontekście uzdrawiania na odległość, i żadne z nich nie przyniosło powtarzalnych wyników. Ostrożność jest tu po prostu uczciwością.
Najczęstsze błędy i mity
- Mylenie bilokacji z podróżą astralną. W tej pierwszej postać widzą inni, w drugiej doświadcza jej wyłącznie osoba podróżująca.
- Traktowanie liczby relacji jak dowodu. Powtarzalność opowieści świadczy o kulturze, nie o zjawisku.
- Przekonanie, że da się tego nauczyć na kursie. Żadna szkoła nie przedstawiła sprawdzalnych rezultatów.
- Odrzucanie wszystkich świadectw z góry. Relacje są ciekawym materiałem, tylko trzeba wiedzieć, czym są.
Jeśli ktoś doświadcza powtarzających się wrażeń obecności, dezorientacji albo widzi osoby, których nie ma, sprawa nie jest tematem na forum, tylko na wizytę u lekarza. Ciekawość świata dobrze idzie w parze ze zdrowym rozsądkiem.
Dyskusja dostępna na naszym Forum Ezoterycznym, pod adresem: Bilokacja - zagadka podwójnej obecności w relacjach świadków.
